ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΙΝ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Σκέψου, αγαπητέ μου, ότι όπως είναι συναρμολογημένος απ’όλα τα κτίσματα αυτός ό αισθητός απέραντος κόσμος, έτσι ακόμη είναι καμωμένος ένας άλλος κόσμος νοητός που αποτελείται από αμαρτωλούς, του οποίου τα στοιχεία είναι οι τρεις διεστραμμένοι έρωτες, που αναφέρει ό Θεολόγος Ιωάννης• δηλαδή
α) ό έρωτας των ηδονών,
β) ό έρωτας του πλούτου καί
γ) ό έρωτας της δόξας
"Πάν το εν τω κόσμω η επιθυμία της σαρκός καί η επιθυμία των οφθαλμών καί η αλαζονεία του βίου" (Α΄ Ιω. 2, 16).
Αυτός ό πονηρός κόσμος που αντίκειται στο σκοπό του καί εξουσιάζεται από τον εωσφόρο (ό οποίος γι’αυτό καί ονομάζεται κοσμοκράτορας) είναι ό μεγάλος εχθρός , τον οποίο ο Σαρκωθείς Λόγος του Θεού και Πατρός , γεννήθηκε στη γη για να πολεμήσει πρώτα με το παράδειγμά Του το σιωπηλό και μετά, στον κατάλληλο καιρό, με τον λόγο καί τη διδασκαλία.
1. Με τη φτώχεια γιατρεύει τον έρωτα του πλούτου
Συλλογίσου λοιπόν πώς πρώτα πολεμάει με την φτώχεια Του τον άτακτο έρωτα του πλούτου. Ό κοσμικός άνθρωπος νομίζει πως κάθε καλό το βρίσκει στα πρόσκαιρα αγαθά γι’ αυτό για να τα αποτυπώσει ή για να μην τα χάσει ξοδεύει σχεδόν όλο τον καιρό, που του έδωσε όμως ό Θεός για να κερδίσει τα αιώνια αγαθά.
Και ιδού που ό προαιώνιος Λόγος καί Υιός του Θεού και Πατρός κατεβαίνει από τον ουρανό για να μας λυτρώσει απ’αυτή την πλάνη καί να ξεριζώσει από τις καρδιές μας την καταραμένη ρίζα όλων των κακών, την φιλαργυρία, όπως την χαρακτηρίζει ό Απόστολος Παύλος "Ρίζα γαρ πάντων των κακών εστίν η φιλαργυρία" (Α' Τιμ. 6,10). Πρόσεξε όμως σε τι είδους ταλαιπωρία κατάντησε από αγάπη για μας Εκείνος που διαμοιράζει τα πλούτη καί τους θησαυρούς στην παρούσα καί στη μέλλουσα ζωή "εμόν το αργύριον και εμόν το χρυσίον, λέγει Κύριος Παντοκράτωρ" (Αγγ. 2,8).
Στοχάσου,
πού είναι το παλάτι που γεννήθηκε;
Πού είναι οί προετοιμασίες;
Πού οί μαίες;
Πού το βασιλικό στρώμα;
Πού τα βρεφικά λουσίματα;
Πού είναι η ακολουθία των δούλων;
Πού η θαλπωρή καί η ανάπαυση;
Πού είναι η συμπαράσταση των συγγενών καί φίλων;
Έλα μέσα καί δες το φτωχότατο σπήλαιο όπου γεννήθηκε καί την ευτελέστατη φάτνη όπου "ανεκλίθη".
Σίγουρα όχι μόνο δεν θα βρεις κανένα περιττό, αλλά αντίθετα θα διαπιστώσεις μεγάλη έλλειψη απ’όλα τα αναγκαία• γιατί ό γλυκύτατός μου Ιησούς γεννιέται σε τόπο σχεδόν ξέσκεπο, τα μεσάνυχτα στην καρδιά του χειμώνα, μόνος με μόνη την μητέρα Του καί τον θεωρούμενο πατέρα Του, χωρίς σκεπάσματα, χωρίς ζεστά φαγητά που συνηθίζονται στις γεννήσεις και των πιο φτωχών παιδιών, χωρίς τις ελάχιστες εκείνες ανέσεις του φτωχικού σπιτιού που είχε στη Ναζαρέτ.
Καί το πιο σημαντικό είναι ότι, εκτός από αυτή τη φτώχεια που προτίμησε ό Ιησούς εκουσίως, θέλησε ακόμη καί άλλη περισσότερη πτώχεια σχεδόν βίαιη καί αφύσικη: Παραγγέλλει εκεί στο σπήλαιο να μη του γίνει καμιά υποδοχή καί φιλοξενία από κανέναν άνθρωπο• ήθελε να διαφέρει από τους συμπατριώτες του που ανέβηκαν στην Βηθλεέμ για απογραφή• όλοι αυτοί είχαν πολλές προμήθειες μαζί τους καί ξεκουράζονταν φιλοξενούμενοι μέσα στα σπίτια καί στα πανδοχεία• "ουκ ην αυτοίς τόπος εν τω καταλύματι" (Λουκ. 2, 7).
Αλλά επειδή ό κόσμος, όχι μόνο βδελύσσεται την φτώχεια καί την θεωρεί μεγάλη ντροπή, αλλά παρακινεί ακόμη τους φτωχούς να υποκρίνονται καί να παριστάνουν τους πλουσίους, γι’ αυτό ακριβώς ό Ιησούς Χριστός δεν νιώθει ντροπή για την φτώχεια του, αντίθετα κάνει επίδειξη της φτώχειας του• καί από μεν τους ουρανούς φωνάζει τους Αγγέλους, από τους αγρούς δε καί τα χωράφια καλεί τους ποιμένες για να τον προσκυνήσουν, όταν γεννήθηκε σε εκείνη την κατάσταση της ένδειας καί της εγκατάλειψης , σε εκείνο το θρόνο μιας ευτελέστατης φάτνης καί σε εκείνη την αυλή ενός πενιχρότατου σπηλαίου!
Ω πτώχεια υπέρπλουτος! Ω συγκατάβασις υπερύψιστος!
Τώρα εσύ που μελετάς αυτές τις αλήθειες, τι έχεις να πεις; Ποιος από αυτούς τους δύο νομίζεις πως δικαιούται να σε νικά καί να σε κυριεύει; Ο κόσμος ή ο Χριστός που νίκησε τον κόσμο; Ο κόσμος σε προτρέπει να ζητάς πρώτα τα επίγεια αγαθά καί να τα θεωρείς μεγάλη ευτυχία. Ό Χριστός πάλι σε συμβουλεύει με το παράδειγμά Του καί την διδασκαλία Του να ζητείς πρωτίστως την Βασιλεία του Θεού καί να καταφρονείς όλα τα καλά της γης σαν ένα πηλό• "Ζητείτε δε πρώτον την Βασιλείαν του Θεού καί την δικαιοσύνην αυτού" (Ματθ. 6, 33). Ακόμη σου ζητά να στερείσαι τα γήινα αγαθά ή μερικά απ’αυτά, δίνοντάς τα ελεημοσύνη στους φτωχούς ή ακόμη αποτασσόμενος τα πάντα για την καλογερική ζωή καί εξαγοράζοντας ένα θησαυρό στον παράδεισο. "Πώλησόν σου τα υπάρχοντα καί δός πτωχοίς καί έξεις θησαυρόν εν ουρανώ καί δεύρο ακολούθει μοι" (Ματθ. 19, 21). Καί πάλι "πάς εξ’ υμών, ος ουκ αποτάσσεται πάσιν τοις εαυτού υπάρχουσιν, ου δύναται είναι μου μαθητής" (Λουκ. 14, 33).
Λοιπόν εσύ καί σαν μαθητής του Χριστού καί σαν φρόνιμος καί στοχαστικός άνθρωπος, πρέπει ν’αποφασίσεις να ακούσεις καί να κάνεις πράξη εκείνο που σου λέγει ό Χριστός καί όχι ό,τι σου επιβάλλει ό κόσμος. Γιατί δεν θα σωθούν αυτοί που ακούουν μόνο τον Νόμο του Θεού, αλλ’αυτοί που τον εφαρμόζουν στην πράξη (Ρωμ . 2,13).
Είναι αλήθεια πως δεν είσαι υποχρεωμένος, αν είσαι λαϊκός, να είσαι ακτήμων καί πάμπτωχος• είσαι όμως υποχρεωμένος να εκτιμάς τόσο λίγο τα πλούτη καί τα χρήματα, ώστε για όλα αυτά ποτέ να μην παρακινηθείς να παραβείς ούτε μία εντολή του Θεού• τόσο δε να είναι αποκολλημένη ή καρδιά σου απ’αυτά, ώστε να τα αποκτάς καί να τα έχεις με τόση απάθεια σαν να μη τα έχεις καί να μη τα ξοδεύεις στα μάταια καί περιττά καί πάνω από όσα χρειάζεσαι πράγματα καθώς λέγει ό Παύλος• " Ό καιρός συνεσταλμένος το λοιπόν εστίν ... ίνα ώσιν οι χρώμενοι τω κόσμω τούτω ως μη καταχρώμενοι• παράγει γαρ το σχήμα του κόσμου τούτου" (Α' Κορ. 7, 29-31).
Αλλά γι’ αυτό το θέμα να συζητήσεις με το Πανάγιο Βρέφος, τον Ιησού, καί να νιώσεις ντροπή μπροστά Του, που ως τώρα είχες σε τόση υπόληψη καί αγάπη εκείνα τα πλούτη που το Θείον Βρέφος τόσο καταφρονεί κι ακόμη ότι ένιωθες τόσο μίσος καί καταφρόνηση για την πτώχεια εκείνη καί την ευτέλεια που αυτό τόσο αγαπά . Ζήτησέ Του αμέσως συγχώρεση για όλα τα κακά που έκανες για ν’αποκτήσεις πλούτο κι επίγεια αγαθά ή για να τα χρησιμοποιήσεις και παρακάλεσέ Τον να σου δώσει χάρη• γιατί, όπως ό Ίδιος από πλούσιος έγινε φτωχός από αγάπη για σένα, έτσι καί συ να γίνεις φτωχός για την αγάπη Του, για να πλουτίσεις από τη Θεότητά Του• "Γινώσκετε γαρ την χάριν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ότι δι’υμάς επτώχευσεν πλούσιος ων, ίνα υμείς τη εκείνου πτωχεία πλουτήσητε" (Β' Κορ. 8,9). Ακόμη να τον παρακαλέσεις να μη σ’αφήσει ξανά να πλανηθείς από τον κόσμο• αλλά όταν έχεις τα υπάρχοντά σου ή όταν τα στερείσαι για την αγάπη του Κυρίου, να μη τα μεταχειρίζεσαι για άλλο σκοπό, παρά μόνο καί μόνο για να εξαγοράσεις με αυτά την αιώνια ευδαιμονία, καθώς είναι γραμμένο• "Λύτρον ανδρός ψυχής ό ίδιος πλούτος" (Παροιμ. 13, 8).
2. Γιάτρεψε τον έρωτα των ηδονών
Συλλογίσου αδελφέ, ότι ό Χριστός με τη γέννησή Του ήρθε να πολεμήσει τον άτακτο έρωτα των ηδονών με τις οδύνες καί τους πόνους που δοκίμασε. Ο σαρκικός άνθρωπος πιστεύει πως η μόνη απόλαυση είναι εκείνη των αισθήσεων γι’αυτό δεν κυριαρχεί πάνω σ’αυτές, όπως ταιριάζει σε λογικό όν, αλλά αφήνει τον εαυτό του να συμπεριφέρεται όπως ένα άλογο ζώο καί να παρασύρεται από τις αισθήσεις του: Τρέχει αχαλίνωτα για να χαίρεται καί να απολαμβάνει όλες τις παρανομίες, επιζητεί την ηδονή σαν σκοπό καί την θεωρεί έντιμη, αν καί τη βρίσκει μέσα στις μεγαλύτερες ατιμίες καί βρωμιές. Ό Υιός του Θεού από συμπόνια για την τύφλωση αυτή του ανθρώπου ήρθε για να τον γιατρεύσει από ένα τέτοιο μεγάλο σφάλμα.
Γι’αυτό, ενώ μπορούσε να γεννηθεί μ’ένα σώμα σκληραγωγημένο ωρίμου ανδρός , θέλησε να γεννηθεί μ’ένα απαλό σώμα βρέφους για να αισθανθεί την οδύνη (της τρυφερής σάρκας) καί ακολούθως για να υποφέρει περισσότερο. Καί ύστερα από την βασανιστική φυλακή που υπέφερε μέσα στην κοιλιά της Παρθένου, θέλησε να υποφέρει κι όλα τα βάσανα καί τις δοκιμασίες της νηπιακής ηλικίας, σα να στερείτο την χρήση του λογικού.
Εξ’αρχής έπρεπε ό Ιησούς να λάβει ένα σώμα, όχι μόνο τελειότερο από το σώμα του Αδάμ, αλλά ένα σώμα απαθές , ανώδυνο, μακάριο καί άξιο κατοικητήριο της παρόμοιας μακαρίας ψυχής Του. Παρ’όλα αυτά τη θέση εκείνου παίρνει ένα σώμα πολύ απαλό, πολύ λεπτό καί τρυφερότατο, κατάλληλο να αντιλαμβάνεται δια των αισθήσεων κάθε ταλαιπωρία καί καμωμένο έτσι ώστε να μπορεί να δέχεται απ’όλες τις αισθήσεις όλους τους πόνους, όπως το πέλαγος δέχεται όλους τους ποταμούς. Γι’αυτόν ακριβώς το λόγο παρομοιάζει τον εαυτό του με το σκουλήκι, όχι μόνο γιατί γεννήθηκε χωρίς σπέρμα (όπως γεννιούνται τα σκουλήκια), αλλά καί γιατί ή σάρκα του είχε την αίσθηση καί την τρυφερότητα των σκουληκιών (1). «Εγώ δε ειμί σκώληξ και ούκ άνθρωπος» (Ψαλμός 21,7).
(1) Η Αγία μας Πίστη υποστηρίζει ότι ό Κύριος κατά το σώμα δεν ήταν τέλειος αλλά αυτό το απέκτησε κατά την πορεία της ζωής Του, όπως καί οι άλλοι Άγιοι γιατί είχε καί αυτό το σώμα παθητό καί θνητό, ώστε να μπορέσει δια μέσου αυτού να πάθει καί να εκπληρώσει την οικονομία. Κατά την ψυχή όμως ήταν τέλειος διότι δεν είχε μόνο τη φυσική λεγόμενη γνώση καί φιλοσοφία την Θεόπνευστη, αλλά είχε καί την μακαρία δράση του Θείου Προσώπου, με την οποία ακόμη καί όταν ήταν σ’αυτήν εδώ την ζωή χαιρόταν την απόλαυση της θεωρίας του Προσώπου του Θεού, την οποία αξιώνονται οί Άγιοι μετά θάνατον. Γι’αυτό καί ό Ιερός Αυγουστίνος στο τελευταίο κεφάλαιο του δ' βιβλίου "περί συμφωνίας των Ευαγγελιστών" λέγει ότι ό Χριστός διέφερε από τους άλλους ανθρώπους, διότι σε κανέναν σ’αυτήν τη ζωή δεν έχει επιτραπεί να δει τον Θεό, όπως σ’Εκείνον. Σ’αυτό συμβάλλουν καί τα εξής ρητά: "Θεόν ουδείς εώρακεν πώποτε ό μονογενής Υιός ό ων εις τον κόλπον του Πατρός, Εκείνος εξηγήσατο" (Ιω. 1,18). Καί πάλι "ουδείς αναβέβηκεν εις τον ουρανόν, ει μη ό εκ του ουρανού καταβάς, ό Υιός του ανθρώπου, ό ων εν τω ουρανώ" (Ιω. 3,13). Είναι δηλαδή φανερό ότι ήταν στον ουρανό δια μέσου της μακαρίας οράσεως (βλέπε Αθανασίου Αλεξανδρείας, “Λόγος εις τον Ευαγγελισμόν”).
Εξ’αιτίας αυτής της απαλότητας, μόλις γεννήθηκε δέχτηκε με την αφή την προσβολή του ψυχρού αέρος καί της υγρασίας του σπηλαίου. Με τη φωνή κλαίει με την όσφρηση αισθάνεται την έντονη κακοσμία της φάτνης καί των ζώων, με την δράση βλέπει μία σκοτεινή καί άχαρη σπηλιά καί με την ακοή δεν ακούει άλλο από τις τραχιές φωνές των αγρίων ζώων. Καί για να συνοψίσουμε μόλις γεννήθηκε ό Ιησούς, αφιερώνει την αρχή της ζωής Του σε ένα χώρο υπερβολικά στενό καί σε μία έλλειψη όλων των αναπαύσεων καί σε κάθε είδος οδύνης καί βασάνων που μπορούσε να δεχθεί η τρυφερή εκείνη ηλικία Του. Ω! Αφήστε με να πάω κοντά στη φάτνη καί να πω στον Ιησού: "Τι είναι αυτή η άκρα συγκατάβασίς σου, γλυκύτατέ μου Ιησού; Εσύ είσαι εκείνος ό επιθυμητός Μεσσίας από όλα τα έθνη καί ευθύς να γεννηθείς με τοιαύτα βάσανα;" "Ναι" μου αποκρίνεται "αυτό ήταν από την αρχή το Θέλημα του Ουρανίου Πατρός μου να καταργηθεί η ηδονή με την οδύνη αυτό το Πατρικό Θέλημα ήρθα να εκπληρώσω ευθύς μόλις γεννήθηκα στον κόσμο, καθώς εκ μέρους μου προείπε ό Δαβίδ καί με τον Δαβίδ ό Απόστολος «Διό εισερχόμενος εις τον κόσμον ... θυσίαν καί προσφοράν ουκ ηθέλησας , σώμα δε κατηρτίσω μοι• τότε είπον ιδού ήκω ... του ποιήσαι ό Θεός το θέλημά σου»" (Εβρ. 10, 5), (Ψαλμ. 39, 8-9).
Εδώ τώρα, εσύ αγαπητέ, να γίνεις κριτής ανάμεσα στο Χριστό καί στον κόσμο καί να αποφασίσεις ποιος θα σ’εξουσιάζει, ό Χριστός ή ό κόσμος; Ποιόν πρέπει ν’ακολουθείς, Εκείνον που θέλει τη σωτηρία σου με την οδύνη, ή εκείνον που ζητεί την απώλειά σου με την ηδονή; Είναι φανερό ότι το πρώτο "εις τούτο γαρ εκλήθητε, ότι καί Χριστός έπαθε υπέρ υμών, υμίν υπολιμπάνων υπογραμμόν, ίνα επακολουθήσητε τοις ίχνεσιν αυτού" (Α' Πέτρ. 2, 21). Όμως ό κόσμος είναι τόσο τυφλός, που όχι μόνο δεν γνωρίζει την αλήθεια, αλλά ούτε μπορεί να την γνωρίσει, καθώς λέγει η ίδια η Αυτοαλήθεια• "καί εγώ ερωτήσω τον Πατέρα καί άλλον Παράκλητον δώσει υμίν, ίνα μένη μεθ' υμών εις τον αιώνα, το Πνεύμα της αληθείας, ο ό κόσμος ου δύναται λαβείν, ότι ου θεωρεί αυτό ουδέ γινώσκει αυτό" (Ιω. 14, 16-17).
Εάν λοιπόν εσύ θέλεις να θεραπευθείς μέσα σ’αυτόν τον τυφλό κόσμο καί είσαι ικανοποιημένος να κυβερνάς τη ζωή σου με τα ψεύτικα διατάγματά του, ω ταλαίπωρος που είσαι! Μόνος σου παραδόθηκες στα χέρια του θανατηφόρου εχθρού σου, όπως έκανε ό Σαμψών που παραδόθηκε στα χέρια των αλλοφύλων κι ακόμη έγινες μόνος σου φανερός αποστάτης του Κυρίου, του μόνου Ευεργέτου σου• γιατί θέλησες να υπηρετείς τίς αισθήσεις σου με τίς ηδονές και προτίμησες μια ζωή τρυφηλή, μαλθακή και ηδονική, την οποία τόσο πολύ μίσησε ό Ιησούς μόλις γεννήθηκε, αν και αυτή η ζωή θεωρείται από τους άφρονες αλάνθαστη και αθώα!
Αχ αδελφέ μου! Και πιστεύεις εσύ ποτέ πως η άπειρη σοφία του Θεού θέλησε να βασανίσει τόσο πολύ το Πανάγιόν της σώμα, όχι μόνο κατά την γέννησή του αλλά και σε ολόκληρη τη ζωή του και στο θάνατό του, εάν δεν ήταν αναγκαίο σε σένα να αποφεύγεις τίς ηδονές και να σκληραγωγείς το σώμα σου; Και σε τι θα ωφελήσει η ασεβής σου πρόφαση που λες πως ό Χριστός δεν σε προστάζει με εντολή να απέχεις από τίς ηδονές και τίς αναπαύσεις των αισθήσεων και του σώματος, αλλά ότι σε συμβουλεύει μόνο λέγοντας "όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού, και ακολουθείτω μοι"; (Μάρκ. 8,34).
Καλά, και έτσι υπολογίζεις εσύ τίς συμβουλές της ακτίστου σοφίας, προφασιζόμενος προφάσεις εν αμαρτίαις θέλοντας να εξουσιάζεις (και να υπερασπίζεσαι) την τρυφηλή ζωή σου; Να ξέρεις λοιπόν ότι πρέπει να μιμείσαι τον Ιησού Χριστό, αν θέλεις να είσαι προορισμένος για την Βασιλεία των ουρανών. Άκουσε τώρα εκείνες τίς φοβερές αποφάσεις που φωνάζει με δυνατή φωνή μέσα από τη φάτνη το Βρέφος ό Ιησούς• "Ουαί υμίν τοις πλουσίοις, ότι απέχετε την παράκλησιν υμών• Ουαί υμίν οι εμπεπλησμένοι, ότι πεινάσετε• Ουαί υμίν οί γελώντες νυν, ότι πενθήσετε και κλαύσετε• Ουαί, όταν καλώς υμάς είπωσιν πάντες οί άνθρωποι" (Λουκ. 6, 24-26).
Τι απαντάς σ’αυτά εσύ, που θέλεις να περνάς τη ζωή σου με ανέσεις κι έπειτα επιδιώκεις γι’αυτό να βρίσκεις ακόμη και δικαιολογίες; Θεωρείς πως αυτά που λέγει ό Κύριος είναι λόγια κενά και πως ό Θεός μίλησε χωρίς να μπορούν να εκπληρωθούν τα λόγια Του; Αυτό βγάλ’το από το μυαλό σου. "Ό ουρανός και η γη παρελεύσονται, οί δε λόγοι μου ου μη παρέλθωσιν" (Ματθ. 24,35).
Να αισχύνεσαι λοιπόν, να αισχύνεσαι για όλες τίς ηδονές και απολαύσεις και να θεωρείς τον εαυτό σου ανάξιο του ονόματος του Χριστιανού, επειδή με τη ζωή καί τα έργα σου πρόσβαλες πολύ την χριστιανική σου ιδιότητα καί τόσες φορές προτίμησες να υπηρετήσεις τη σάρκα σου παρά το Θεό. Με την συμπεριφορά σου αυτή έγινες αιτία να βλασφημείται από τα έθνη ό χριστιανισμός καί το υπερύμνητον Όνομα του Θεού, καθώς Αυτός ό Ίδιος παραπονείται καί λέγει• "δι’υμάς δια παντός το όνομά μου βλασφημείται εν τοις έθνεσιν" (Ησ. 52, 5).
Γι’αυτό αποφάσισε επιτέλους να απαρνηθείς όλες τις ηδονές που αποδεδειγμένα δεν είναι απαραίτητες στη ζωή σου καί να δεχτείς στο εξής ευχαρίστως όλους τους σταυρούς καί τις θλίψεις που θα σου στείλει ό Θεός• να αγκαλιάσεις την σκληραγωγία που περιλαμβάνει ή αληθινή μετάνοια καί να μη λογαριάζεις τίποτε άλλο για να την αγαπάς, παρά να λογαριάζεις μόνο την αγάπη που έδειξε ό Χριστός γι’αυτήν ήδη από την γέννησή Του. Ευχαρίστησε τον Κύριο, που για την αγάπη σου θέλησε να γεννηθεί με τέτοια βάσανα• καί προπάντων παρακάλεσέ Τον να σου δώσει χάρη να καταλάβεις καλά από το παράδειγμά του αυτή την αλήθεια• ότι δηλαδή η παρούσα ζωή είναι καιρός για να κλαις καί να θλίβεσαι κι όχι για να γελάς καί να ξεφαντώνεις καθώς τονίζει ό Εκκλησιαστής "καιρός του κλαίειν" (3, 4) καί με τον Εκκλησιαστή καί ό Απόστολος• "ό καιρός συνεσταλμένος το λοιπόν εστίν, ίνα καί οι έχοντες γυναίκα, ως μη έχοντες ώσιν, καί οι κλαίοντες ως μη κλαίοντες, καί οι χαίροντες ως μη χαίροντες ... παράγει γαρ το σχήμα του κόσμου τούτου" (Α' Κορ. 7, 29-31).
3. Γιάτρεψε τον έρωτα της δόξης
Σκέψου ακόμη ότι ό Χριστός με την γέννησή Του, ήρθε να πολεμήσει με την ταπείνωσή Του τον άτακτο έρωτα της δόξας. Ό κοσμικός άνθρωπος επιδιώκει να υπερέχει από τους άλλους, να τιμάται καί να δοξάζεται καί γενικά να φαίνεται ότι είναι ό εκλεκτότερος των υπολοίπων, να δίνει διαταγές με δεσποτική αλαζονεία, να μιλάει αφ’υψηλού καί να παρουσιάζεται ως αυθεντία. Αν καμιά φορά τύχει κι έρθουν σε αντιπαράθεση ή δόξα του Θεού καί ή δόξα ή δική του, τότε αυτός καταφρονεί την δόξα του Θεού καί εκ των προτέρων προτιμά τη δική του δόξα.
Αυτά όλα είναι ανόητες θέσεις καί διδασκαλίες που διδάσκει ό κόσμος στους μαθητές του καί αυτά τα σφάλματα ήρθε να θεραπεύσει ό Λυτρωτής μας, αφότου άρχισε να ζει στον κόσμο. Μπορούσε ό Ίδιος ασφαλώς καί Βρέφος ακόμη να κάνει έργα ωρίμου ανδρός• μπορούσε δηλαδή μόλις γεννήθηκε να μιλάει με καθαρή άρθρωση• μπορούσε να καταλαβαίνει καί να μιλάει τις γλώσσες όλων των λαών, μπορούσε να έχει γύρω του χιλιάδες καί μυριάδες ηλιόμορφων Αγγέλων για να τον παραστέκονται ολοφάνερα καί να τον υπηρετούν όχι μόνον ως Θεό, αλλά καί ως άνθρωπο.
Ακόμη μπορούσε από την πρώτη στιγμή της ζωής Του να χρησιμοποιεί τον χρόνο με το να τρέχει στον κόσμο να τον γεμίζει από τα μεγαλεία των θαυμάτων Του, να τον φωτίζει με τις λάμψεις της διδασκαλίας Του, να τον διδάσκει με την αγιότητα των παραδειγμάτων Του καί να τον μεταστρέφει με τη δύναμη του κηρύγματός Του. Μ’αυτά όλα μπορούσε να δοξάσει το Όνομά Του περισσότερο απ’όλους τους ανθρώπους που υπήρχαν φιλόδοξοι στον κόσμο• καί οι βασιλείς καί οι άρχοντες καί οί μεγιστάνες του κόσμου καί όλοι οί λαοί να ξεκινούν από τα πέρατα της οικουμένης καί να έρχονται στην Ιερουσαλήμ για ν’ακούσουν την ουράνια σοφία που διδάσκει ένα Βρέφος , όπως η βασίλισσα του Νότου που ξεκίνησε μέσα από την Ευδαίμονα Αραβία καί ήρθε να ακούσει τη σοφία του δωδεκαετούς παιδιού, του Σολομώντος• να έρχονται να δουν ένα Νήπιο να φωτίζει τυφλούς, να καθαρίζει λεπρούς, να ανορθώνει χωλούς, να γιατρεύει αρρώστους, να ανασταίνει νεκρούς καί γενικά να κάνει παράδοξα καί φρικτά θαύματα, ώστε όλοι να το επαινούν, όλοι να το δοξάζουν, όλοι να το ευφημούν.
Άλλα ό Ιησούς δεν ήθελε τέτοια ανθρώπινη καί μάταιη δόξα. Όχι! Αλλά "σχήματι ευρεθείς ως άνθρωπος εταπείνωσεν εαυτόν", καθώς λέγει ό θείος Παύλος (Φιλιπ. 2,8) καί κρύβεται με τον ερχομό Του σ’ένα τόπο από τους πιο αφανείς της Ιουδαίας καί σ’ένα ενδιαίτημα των αλόγων ζώων, σκεπάζει δε όλους τους θησαυρούς της σοφίας Του μέσα σ’ένα κομμάτι σάρκας καί κάτω από την διανοητική αδυναμία ενός άγνωστου άφωνου νηπίου• "εν ω εισίν πάντες οί θησαυροί της σοφίας καί της γνώσεως απόκρυφοι"! (Κολ. 2,3) Δι’αυτό καί ό Ησαΐας για την νηπιώδη αγνωσία του παιδιού αυτού λέγει• "...πριν ή γνώναι το παιδίον καλείν πατέρα ή μητέρα..." (Ησ. 8, 4). Καί κατά την εποχή που οί βασιλείς της γης -εννοώ ό Αύγουστος Καίσαρ- κυβερνούν το κράτος τους με απογραφές καί εκδίδουν στους λαούς νόμους καί φαίνονται παντού ένδοξοι, αυτός, που είναι ό Βασιλεύς των βασιλευόντων, γεννιέται καί ζει εντελώς άγνωστος καί θεωρείται σαν ένα μηδενικό.
"Ω της ανυπέρβλητης ταπεινώσεώς σου, ω γλυκύτατο όνομα, ω γλυκύτατε υπεράνθρωπε Ιησού! Αυτή η ταπείνωσή σου έκανε τον προφήτη Αββακούμ να χάσει σχεδόν το μυαλό του καί να λέει• "Κύριε ... κατενόησα τα έργα σου καί εξέστην. Εν μέσω δύο ζώων γνωσθήση" (Αββακ. 3,2). Αυτή ή ταπείνωση παρακίνησε τον όσιόν σου Ισαάκ να πει τα υψηλά αυτά λόγια• "η ταπεινοφροσύνη στολή θεότητας εστίν ό γαρ Λόγος ό ενανθρωπήσας αυτήν ενεδύσατο καί ωμίλησεν ημίν δι’αυτής εν τω σώματι ημών... ίνα μη η κτίσις τη αυτή θεωρία καταφλεχθή" ( Λογ. κ ' ) .
Επειδή καί ή αιτία της πτώσεως των αγγέλων στον ουρανό καί των ανθρώπων στη γη υπήρξε η διαφορά ανάμεσα στο μεγαλύτερο καί στο μικρότερο, γι’αυτό Εσύ, ό Λόγος του Θεού, με τη γέννησή σου σηκώνεις από τον κόσμο αυτό το μεγάλο σκάνδαλο της απώλειας του κόσμου• καί Σύ, ο ανώτερος καί "υπέρ τα όντα ων", αφού έγινες κατώτερος καί έσχατος όλων, κάνεις μ’αυτόν τον τρόπο όμοια όλα σου τα κτίσματα, τόσο τα μεγαλύτερα καί ανώτερα, όσο καί τα μικρότερα καί κατώτερα καί καταδεικνύεις ως άριστη οδό υψώσεως, την ταπείνωση, καθώς θεολογεί ό δικός Σου της Θεσσαλονίκης Γρηγόριος ό Παλαμάς λέγοντας• "Ελευθερώνει με παράδοξο τρόπο ό Θεός από την αιτία της αρχικής πτώσεως (τον άνθρωπο)• καί αυτή (ή αιτία) ήταν ή υπεροχή καί ή κατωτερότητα που ενυπάρχει στα όντα• καί από εδώ ξεκινάει ό φθόνος καί ό δόλος καί οι φανερές καί κρυφές αντιπαλότητες.
Ό Θεός λοιπόν ευδόκησε πρόσφατα (με την ενανθρώπηση του Χριστού) να διαλύσει την αιτία της υπερηφάνειας που καταστρέφει τα λογικά του κτίσματα• εξομοιώνει δηλαδή τα πάντα με τον εαυτό Του καί επειδή βέβαια ό ίδιος με τον εαυτό Του είναι ίσος καί όμοιος κατά φύσιν, κάνει καί την φύση ίση κατά χάριν με τον εαυτό της. Καί αυτό πώς έγινε; Ό ίδιος ό εκ Θεού Θεός Λόγος , αφού άδειασε τον εαυτό Του απόρρητα καί μυστικά, κατέβηκε από ψηλά στην εσχάτη ανθρώπινη ύπαρξη καί αυτή αφού την έδεσε μαζί Του κατά τρόπο άλυτο καί αφού ταπεινώθηκε καί πτώχευσε σαν άνθρωπος (όμοιός μας) έκανε τα κάτω πάνω, μάλλον δε συνένωσε καί τα δύο σε ένα. Με τη Θεότητα δηλαδή συνένωσε την ανθρωπότητα καί έτσι υπέδειξε σε όλους την ταπείνωση ως δρόμο που οδηγεί προς τα άνω, αφού πρόσφερε τον εαυτό Του σήμερα υπόδειγμα μπροστά στους ανθρώπους καί στους αγίους Αγγέλους" (Λόγος στη Γέννηση του Χριστού).
Τώρα, εσύ αγαπητέ, μπορείς να βρεις μεγαλύτερη απ’αυτή τη διαφορά μεταξύ του Θεού καί του κόσμου; Λοιπόν, από αυτούς τους δύο ποιος είναι δίκαιος να σ’εξουσιάζει; Ό Χριστός ή ό κόσμος; Βέβαια ό Χριστός• γιατί ό Χριστός ούτε πλανά ούτε πλανάται, ενώ ό κόσμος καί πλανά καί πλανάται. Έπειτα, σκέψου, πως για τον Χριστό δεν ήταν αρκετό που γεννήθηκε υπήκοος του Καίσαρος Αυγούστου, αλλά θέλησε ακόμη να γεννηθεί καί στην εποχή που γινόταν επίσημη δήλωση έμπρακτης υποταγής• "εν ταίς ημέραις εκείναις εξήλθεν δόγμα παρά Καίσαρος Αυγούστου απογράφεσθαι πάσαν την οικουμένην" (Λουκ. 2, 1) καί θέλησε να φέρει άνω - κάτω όλα τα πράγματα, κυρίως όμως να βάλει τον εαυτό Του κάτω απ’αυτήν την υποταγή. "Ανέβη δε καί Ιωσήφ από της Γαλιλαίας εκ πόλεως Ναζαρέτ ... απογράψασθαι συν Μαριάμ τη μεμνηστευμένη αυτώ γυναικί ούση εγκύω" (Λουκ. 2, 4-5).
Εσένα όμως αδελφέ φαίνεται πως σ’ ευχαριστεί να τα κάνεις όλα άνω κάτω, να συγχύζεις όλο τον κόσμο, μόνο για να εκπληρώσεις την επιθυμία σου, μόνο για να υποτάξεις όλους στη γνώμη σου, μόνο για να γίνεις μεγάλος καί για να αποκτήσεις δόξα στον κόσμο• μ’αυτό που κάνεις φαίνεσαι να λες• "εγώ προτιμώ ν’ακολουθήσω το παράδειγμα του κόσμου από το παράδειγμα του Χριστού• εγώ επιλέγω την δόξα των ανθρώπων από τη δόξα του Θεού".
Ω πόσο θα σου φανεί βαριά αυτή ή παράλογη εκλογή σου, όταν στο φως της κρίσεως του Θεού θα δεις τα πράγματα όπως ακριβώς είναι κι όχι καθώς τώρα σου φαίνονται καί όταν αυτό το Βρέφος, που τώρα βλέπεις μέσα στη φάτνη άδοξο καί ταπεινό, έρθει ως μέγας Βασιλεύς με δύναμη καί δόξα πολλή για να κρίνει όλο τον κόσμο.
Αλλά τι απαντάς; "Ναι εγώ πρέπει να παραβλέπω την τιμή μου καί να ταπεινώνομαι για το Χριστό, αλλά ό κόσμος είναι χωρίς διάκριση καί με περιφρονεί καί δεν με υπολογίζει για τίποτε". Εύγε, σωστά απάντησες . Άφησε λοιπόν να είναι κρυμμένη καί καταφρονημένη απ’αυτόν τον κόσμο ή δική σου τιμή καί ή ζωή, για να φανερωθείς καί συ με τιμή καί δόξα, όταν φανερωθεί ό Χριστός . "Απεθάνετε γαρ, καί η ζωή υμών κέκρυπται συν τω Χριστώ εν τω Θεώ• όταν ό Χριστός φανερωθή, η ζωή υμών, τότε και υμείς συν αυτώ φανερωθήσεσθε εν δόξη" (Κολ. 3, 3-4).
Ας λέει ό κόσμος τα δικά του• τι σε νοιάζει; Εσύ ν’ακολουθείς την οδηγία της σοφίας του Χριστού κι όχι της μωρίας του κόσμου, που είναι καί δικός σου εχθρός καί εχθρός του αλυτρώτου σου• είναι τόσο μεγάλος εχθρός του που ό Ίδιος ό Χριστός στον καιρό του πάθους Του, ενώ παρακάλεσε τον Ουράνιο Πατέρα ακόμη καί για τους σταυρωτές Του, όμως για τον κόσμο δεν θέλησε να παρακαλέσει• "ου περί του κόσμου ερωτώ" (Ιω. 17,9). Γι’αυτό πρέπει να διαλέξεις ένα από τα δύο, αν είσαι φίλος του Ιησού, πρέπει να είσαι εχθρός του κόσμου• καί αν αντίθετα θελήσεις να είσαι φίλος του κόσμου, εξάπαντος θα είσαι εχθρός του Ιησού• "μοιχοί καί μοιχαλίδες! Ουκ οίδατε ότι η φιλία του κόσμου έχθρα του Θεού εστίν; ός εάν ουν βουληθή φίλος είναι του κόσμου εχθρός του Θεού καθίσταται" (Ιακώβ. 4,4). Μα σου κακοφαίνεται επειδή σε καταφρονεί καί σε μισεί ό κόσμος; Ανόητος που είσαι! Αυτό το μίσος καί αυτή ή καταφρόνηση (του κόσμου) είναι καλό σημάδι• πως δηλαδή δεν είσαι μαθητής του κόσμου, αλλά μαθητής του Χριστού• "Ει εκ του κόσμου ήτε, ό κόσμος αν το ίδιον εφίλει• ότι δε εκ του κόσμου ουκ έστε, αλλ’εγώ εξελεξάμην υμάς εκ του κόσμου, δια τούτο μισεί υμάς ό κόσμος" (Ιω. 15,19).
Αδελφέ μου, άνοιξε μία φορά τα μάτια σου για το καλό της ψυχής σου καί αποφάσισε να μην εμπιστεύεσαι πια τον ψεύτη καί επίβουλο κόσμο, καθώς σε συμβουλεύει καί ό σοφός Σειράχ. "Μη πιστεύσης τω εχθρώ σου εις τον αιώνα" (Σοφ. Σειράχ 12,10). Πάρε σταθερή απόφαση να μελετάς πάντοτε καί να ακολουθείς την οδηγία του Φωτός των παραδειγμάτων, του Ιησού Χριστού ό οποίος μέσα από τα βρεφικά σπάργανα σου φωνάζει με γλώσσα ψελλίζουσα εκείνο το φοβερό έλεγχο. "Πώς δύνασθε υμείς πιστεύσαι, δόξαν παρά αλλήλων λαμβάνοντες καί την δόξαν την παρά του μόνου Θεού ου ζητείτε;" (Ιωάννης 5,44). Καί επειδή αυτός (ό Ιησούς Χριστός) έπαθε τόσα για να σε διδάξει την αλήθεια, παρακάλεσέ Τον να σου δώσει χάρη να καταλάβεις σ’όλο το βάθος το παράδειγμά Του καί την διδασκαλία Του, για να αγαπάς την ταπείνωσή Του, η οποία είναι γεμάτη από αληθινό ύψος καί δόξα• να μισείς όμως καί να αποστρέφεσαι την δόξα καί την τιμή του κόσμου, η οποία είναι αληθινή ατιμία καί αδοξία• γιατί όχι μόνο σου στερεί την ουράνια δόξα, αλλά καί γιατί στο τέλος της ζωής, καταλήγει (η δόξα του κόσμου) στο χώμα και στην κοπριά σύμφωνα με τη Δαβιτική εκείνη κατάρα:"Καταδιώξαι άρα ό εχθρός την ψυχήν μου ... και την δόξαν μου εις χουν κατασκηνώσαι" (Ψαλμ. 7,6).
Γλωσσική απόδοση: ΑΓΑΘΗ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ
Η ΑΜΑΡΤΙΑ ΘΑ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΑΙ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΘΑ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΜΑΡΤΑΝΕΙΣ!!!.Εδώ θα βρείτε άρθρα και κείμενα σχετικά με την ορθοδοξία μας.Επίσης απορίες για την πίστη μας.ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΜΑΣ! ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ EKΚΛΗΣΙΑΣΜΟΣ,ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΝΗΣΤΕΙΑ,ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑ,ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ. Ο ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ
Εκτρώσεις, προγαμιαίες σχέσεις και εξωσωματική γονιμοποίηση
Η αρχή και η πορεία της ανθρώπινης ύπαρξης
Α) Εκτρώσεις
Έκτρωση ονομάζεται η φονική εκείνη ενέργεια , κατά την οποία ο άνθρωπος ο οποίος επρόκειτο να γεννηθεί , με τη συγκατάθεση της «μητέρας» του (πολλές φορές και όχι μονάχα εκείνης), καταλήγει στα σκουπίδια με μαρτυρικό τρόπο, ορισμένες φορές μάλιστα ενώ είναι ακόμα ζωντανός!!!
Η πράξη αυτή, η οποία σύμφωνα με την ορολογία που χρησιμοποιεί ο ιατρικός κόσμος ονομάζεται «τεχνητή διακοπή της κύησης», για την Εκκλησία αλλά και για κάθε υγιώς σκεπτόμενο άνθρωπο, ο οποίος σέβεται, τιμά και υπολογίζει τον οποιοδήποτε συνάνθρωπό του, μαύρο ή λευκό, φτωχό ή πλούσιο, ανάπηρο ή αρτιμελή, σε οποιοδήποτε σημείο και αν αυτός βρίσκεται , είτε στο δρόμο, είτε στην εργασία του, είτε στο διπλανό σπίτι, είτε στο ίδιο σπίτι, είτε στην κοιλιά της μητέρας του, αποτελεί την πιο απάνθρωπη μορφή φόνου, γιατί απλούστατα στρέφεται εναντίον ενός παντελώς ανυπεράσπιστου ατόμου, «παγιδευμένου» μέσα στην αγάπη και τη θαλπωρή της μητρικής φιλοξενίας .
Πολλοί βέβαια θα σπεύσουν να υποστηρίξουν, πως όλα αυτά είναι ανόητες ηθικολογίες , διότι στην περίπτωση που εξετάζουμε δεν πρόκειται για άνθρωπο αλλά για ένα έμβρυο, το οποίο δεν είναι βιώσιμο!!! Δηλαδή ο άνθρωπος εκείνος , ο οποίος δεν είναι προς το παρών σε θέση να επιβιώσει έξω από τη μήτρα της μητέρας του, για αρκετούς ανθρώπους που θέλουν να λέγονται, να δείχνουν, να συμπεριφέρονται και (κυρίως) να πληρώνονται σαν επιστήμονες ,δεν είναι ζωντανός άνθρωπος , ούτε έχει ψυχή! Όταν όμως κάποια γυναίκα φέρει στον κόσμο πρόωρα το παιδί της , είτε στους έξι, είτε στους επτά, είτε στους οκτώ μήνες της εγκυμοσύνης της , οι ίδιοι «επιστήμονες» θα είναι που θα σπεύσουν να το ονομάσουν ζωντανό άνθρωπο, ο οποίος όμως και αυτός δεν θα μπορεί να επιβιώσει έξω από τη μήτρα της μητέρας του και για το λόγο αυτό, θα του προσφέρουν απλόχερα (και με το αζημίωτο φυσικά), την προστασία της θερμοκοιτίδας . Αυτός , σύμφωνα με τις «πολιτισμένες» αντιλήψεις τους, θα είναι άνθρωπος με ψυχή, θα είναι άνθρωπος άξιος να ζήσει!!!
Όμως το έγκλημα αυτό δε βαραίνει μόνο τους «επιστήμονες», αλλά και όλους εμάς που ακολουθούμε , που παροτρύνουμε και που δεν αντιδρούμε, στην τακτική και τις ραδιουργίες του διαβόλου και των ανθρώπων του.
Εν τω μεταξύ τα επιστημονικά στοιχεία που θα παραθέσουμε παρακάτω, καταδεικνύουν τη ραγδαία ανάπτυξη που παρουσιάζει το παιδί, από τις πρώτες κιόλας ώρες (!) μετά τη σύλληψή του, στέλνοντας έτσι ένα σαφέστατο μήνυμα σε όλους μας, ότι δηλαδή η πορεία της ζωής του ανθρώπου είναι ενιαία, έχοντας για αφετηρία τη στιγμή της σύλληψης και όχι αυτή του τοκετού.
Σύμφωνα λοιπόν με τα επιστημονικά συμπεράσματα, μόλις έξι ώρες μετά τη σύλληψή του, το παιδί αρχίζει να πολλαπλασιάζεται ιλιγγιωδώς και να διαφοροποιείται από τους γονείς του. Τέσσερις ημέρες μετά, μαζί με τα έξι εκατομμύρια γονίδιά του και αφού έχει περάσει μέσα από τις σάλπιγγες, έρχεται η στιγμή που θα εγκατασταθεί στη μήτρα .
Τη δεύτερη εβδομάδα έχει ήδη πολλαπλασιαστεί σε πάνω από οκτώ χιλιάδες κύτταρα . Τότε είναι που σχηματίζεται ο ομφάλιος λώρος και ο πλακούντας (ένα προσωρινό όργανο που παρεμβάλλεται μεταξύ του παιδιού και της μητέρας και ρυθμίζει τη θρέψη του, εξασφαλίζοντάς του παράλληλα και το οξυγόνο). Παρότι όμως τρέφεται και θερμαίνεται από τη μητέρα του, δεν έχουν το ίδιο αίμα . Μάλιστα η μητέρα αγνοεί ακόμα την ύπαρξή του, αφού περιμένει σε λίγες ημέρες την έμμηνο ροή της .
Την τρίτη εβδομάδα σχηματίζονται η σπονδυλική στήλη , το κεφάλι, οι πνεύμονες, το στομάχι, το έντερο και τα νεφρά του. Το συκώτι του είναι σε θέση να παράγει το αίμα του. Από τη δέκατη όγδοη ημέρα η μικρή καρδιά του αρχίζει να χτυπά!!!
Την τέταρτη εβδομάδα, συμπληρώνοντας τον πρώτο μήνα της ζωής του, οι κτύποι της καρδιάς του συγχρονίζονται με αυτούς της μητέρας του. Οι γάμπες του είναι σα μικρές φτερούγες και τα χέρια του έχουν σχηματιστεί. Είναι συνήθως η εβδομάδα που η μητέρα του θα αρχίσει να υποψιάζεται ότι υπάρχει, καθώς η περίοδός της καθυστερεί αισθητά .
Την πέμπτη εβδομάδα ξεχωρίζουν το κεφάλι , ο θώρακας και η κοιλιά του και παράλληλα σχηματίζονται τα μάτια του με τον αμφιβληστροειδή, το φακό και τα βλέφαρα . Ξεπροβάλλουν τα αυτιά και η μύτη του, ενώ στον εγκέφαλό του πρωτοεμφανίζεται η καταβολή του κέντρου του λόγου! Μπορεί μάλιστα να καταγραφεί ακόμα και το ηλεκτροκαρδιογράφημά του!
Την έκτη εβδομάδα διακρίνονται τα δάκτυλα στα χέρια και τα πόδια του. Στο τέλος της εβδομάδας είναι δυνατό να καταγραφούν τα εγκεφαλικά του κύματα, σε έναν κανονικό ηλεκτροεγκεφαλογράφο! Κι ωστόσο κάποιοι λένε πως ακόμα δεν έχει ψυχή...
Την έβδομη εβδομάδα ο εγκέφαλός του είναι τέλειος . Μπορεί να αισθανθεί και να αντιδρά σύμφωνα με τα ερεθίσματα . Ανοίγουν τα χείλη του, μπορεί να θηλάζει και να καταπίνει . Τα δάκτυλά του μακραίνουν και τα δακτυλικά του αποτυπώματα παίρνουν τη μορφή που θα έχουν σε όλη του τη ζωή. Μπορεί εύκολα να πιάσει ένα μικρό αντικείμενο!
Την όγδοη εβδομάδα , δηλαδή στους δύο μήνες, όλα τα όργανά του έχουν σχηματιστεί! Τώρα πια δεν θα δημιουργηθούν άλλα! Συνεχώς θα μεγαλώνει και οι λειτουργίες του θα τελειοποιούνται .
Την ένατη και τη δέκατη εβδομάδα λειτουργούν όλα του τα όργανα : Mύες και νεύρα συγχρονίζονται , κινεί χέρια και πόδια, πιπιλίζει το δάκτυλο. Αναπηδά και κολυμπάει στο ζεστό αμνιακό υγρό (νερό με διάφορους ηλεκτρολύτες σε θερμοκρασία σώματος, που προστατεύει το παιδί από τις απότομες κινήσεις και τους κραδασμούς του σώματος της μητέρας). Αν το τρυπούν αισθάνεται πόνο, ακούει τους ήχους και θυμάται τους χτύπους της καρδιάς της μητέρας του.
Την ενδέκατη και τη δωδέκατη εβδομάδα, στους τρεις μήνες δηλαδή της ζωής του, η ομοιότητα που έχει πλέον με τους γονείς του στα χαρακτηριστικά και στα φερσίματα , είναι φανερή. Του φυτρώνουν τα μαλλιά και τα νύχια . Ξυπνάει, όταν η μητέρα του ξυπνάει, κοιμάται, όταν αυτή κοιμάται, είναι ήρεμο, όταν αυτή είναι ήρεμη. Όλες οι ψυχικές και εγκεφαλικές της μεταβολές , όπως επίσης και κάθε ουσία που χρησιμοποιεί, το επηρεάζουν. Όταν η μητέρα του ανησυχεί για εκείνο, το αισθάνεται. Αισθάνεται επίσης όταν αυτή καταλαμβάνεται από το αίσθημα της αγωνίας και ακόμη την καταλαβαίνει, όταν καμιά φορά εκείνη πάσχει από ιλίγγους , πονοκεφάλους, εμετούς , ναυτίες .
Μετά από όλα αυτά (και αφού επισημάνουμε το γεγονός ότι οι περισσότερες εκτρώσεις, γίνονται μετά τον πρώτο μήνα της εγκυμοσύνης , έως και τη συμπλήρωση του τρίτου), πιστεύουμε ότι θα ήταν περιττό να αναφέρουμε κάτι περισσότερο, αφού τα παραπάνω επιστημονικά στοιχεία δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολίας , πως κάθε φορά που έχουμε τη σύλληψη ενός παιδιού, έχουμε ταυτόχρονα και τον ερχομό σε αυτόν τον κόσμο, ενός ακόμα ανθρώπου με ψυχή, ο οποίος αναπτύσσεται και θα αναπτύσσεται για αρκετά ακόμη χρόνια, εάν φυσικά το επιτρέψει η μητέρα του.
Αν όμως η μητέρα του έχει διαφορετική άποψη, τι γίνεται τότε ; Είναι πραγματικά ΦΡΙΚΤΟ, αλλά αξίζει να το αναλύσουμε , μήπως και βγει κάτι καλό για τα χιλιάδες υποψήφια θύματα, αλλά και για τις χιλιάδες υποψήφιες «Μήδειες».
Ένας τρόπος για να γίνει μία έκτρωση, είναι να κομματιάσει ο «γιατρός» ζωντανό το παιδί , μέσα στην κοιλιά της «μητέρας» του με ένα τροχισμένο γυριστό μαχαίρι!!! Ο τρόπος αυτός ονομάζεται «έκτρωση με διαστολή και απόξεση» ή αλλιώς «εμβρυοτομή».
Ένας άλλος τρόπος, είναι να ανοίξει ο «γιατρός» την κοιλιά της «μητέρας», να βγάλει το παιδί και να το σκοτώσει αμέσως, ή να το πετάξει σε έναν κουβά ζωντανό μέχρι να πεθάνει!!! Ο τρόπος αυτός ονομάζεται «έκτρωση με υστεροτομή», δηλαδή με χειρουργική επέμβαση. Με τον τρόπο αυτό, έχουν τη δυνατότητα κάποιοι «γιατροί», να κρατήσουν το παιδί στη ζωή ως «πειραματόζωο»!!!
Επίσης, πρέπει εδώ να αναφέρουμε ότι έχει καταγγελθεί επίσημα, πως πολλές γυναίκες στη Γερμανία και τη Γαλλία, πληρώνονται για να υποστούν καισαρική τομή, έτσι ώστε τα παιδιά που εγκυμονούν, να γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης για την παρασκευή καλλυντικών!!! Πολλές μάλιστα από αυτές τις παραπλανούν οι «γιατροί», λέγοντάς τους ψέματα ότι το παιδί τους είναι μογγολικό (ότι πάσχει δηλαδή από το «Σύνδρομο Down»)!!!
Ένας τρίτος τρόπος, είναι να αναρροφήσει ο «γιατρός» με μία σύριγγα λίγο αμνιακό υγρό, μέσα από τη μήτρα της «μητέρας», για να εκχύσει αλάτι, που θα κάψει το παιδί ζωντανό!!! Με τον τρόπο αυτό (που ονομάζεται «έκτρωση με δηλητηρίαση»), το παιδί θα πονάει φρικτά για πολλές ώρες, ώσπου να ξεψυχήσει!!!
Υπάρχουν κι άλλοι παρόμοιοι τρόποι για να απαλλαγεί μία «μητέρα» από ένα «βάρος», το οποίο εκείνη δημιούργησε και για το οποίο θα κληθεί μία ημέρα να δώσει εξηγήσεις, στον Παντογνώστη Χριστό, από τη θέση της φόνισσας, θέση που μπορεί να ξεπερνά σε δυσχέρεια ακόμα και τα φρικτά εκείνα βασανιστήρια, στα οποία υπέβαλε το «βάρος» ή τα «βάρη» της σε αυτή τη ζωή . Δεν πρέπει όμως ποτέ να ξεχνάει ότι όσο ζει στη γη, έχει τη δυνατότητα να μετανιώσει πραγματικά και να εξομολογηθεί τις αμαρτίες της , εξασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτό τη συγχώρηση από τον Καρδιογνώστη Θεό.
Ας ρίξουμε όμως τώρα και μια ματιά, στις επιπτώσεις που δημιουργεί η έκτρωση στις γυναίκες :
* Η έκτρωση είναι τρεις φορές πιο επικίνδυνη από τον τοκετό.
* Στις τρεις ανήλικες γυναίκες που κάνουν έκτρωση, η μία υφίσταται επιπλοκές που μπορούν να την κάνουν στείρα .
* Ανάμεσα στις μητέρες που έχουν κάνει έκτρωση , μία στις τρεις υποφέρει από αποβολές, το 40% παρουσιάζει πρόωρους τοκετούς και άλλο ένα 40% , γεννά παιδιά με προβλήματα υγείας .
* Περισσότερες από το 75% των μητέρων που έχουν κάνει έκτρωση, παρουσιάζουν μετά σοβαρά ψυχολογικά και άλλα προβλήματα , όπως για παράδειγμα μελαγχολία, κατάθλιψη, τύψεις, αγωνίες , εφιαλτικά όνειρα , επιθετικές τάσεις και άλλα , που ορισμένες φορές φτάνουν μέχρι και τη διάλυση της συζυγικής ενότητας, με αποτέλεσμα να επηρεάζουν όπως είναι φυσικό και τα άλλα παιδιά τους .
Για να οδηγηθεί όμως μια γυναίκα σε αυτό το έγκλημα, οι «πληγές» οι οποίες έχει δημιουργήσει μένοντας έγκυος , «αιμορραγούν» και ισοπεδώνουν οποιαδήποτε μορφή ηθικής αντίστασης που μπορεί να διαθέτει . Τέτοιες «πληγές» είναι : Aν η ηλικία της ή η οικονομική της κατάσταση, δεν της επιτρέπουν ακόμα να παντρευτεί, αν εκτιμάει περισσότερο την καριέρα της από το παιδί που έχει μέσα της, αν σκέφτεται το «τι θα πει ο κόσμος;» επειδή είναι ανύπαντρη, αν είναι ήδη παντρεμένη και το παιδί αυτό είναι καρπός μοιχείας , αν έχουν οικονομικά προβλήματα με το σύζυγο ή για κάποιον άλλο λόγο, έχουν αποφασίσει ότι δεν επιθυμούν πλέον άλλο παιδί, αν ο γιατρός της υποδεικνύει (αλήθεια ή ψέματα), ότι το παιδί μπορεί να πάσχει από το «Σύνδρομο Down» (να είναι δηλαδή μογγολικό), αν...αν...αν...
Συμπερασματικά , οι παγίδες που στήνει ο διάβολος στις γυναίκες , με σκοπό να μείνουν έγκυος χωρίς να το θέλουν, είναι αμέτρητες αλλά και σχετικές με τη λέξη ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ, η οποία όταν απουσιάζει από τη ζωή μας, γινόμαστε εύκολη λεία στις ορέξεις του πονηρού.
Η μεγαλύτερη παγίδα όμως από αυτές (σύμφωνα με επίσημα στατιστικά στοιχεία), η οποία εκτοξεύει κάθε χρόνο σε απίστευτα μεγέθη τον αριθμό των εκτρώσεων στη χώρα μας (αφού αυτές υπολογίζονται σε πάνω από πεντακόσιες χιλιάδες, επίσημες και ανεπίσημες), είναι οι προγαμιαίες σχέσεις.
Β) Προγαμιαίες σχέσεις
«Κάθε φορά που ολοκληρώνουμε μία προγαμιαία σχέση, γνωστοποιούμε με τον πιο αδιάψευστο τρόπο στον Θεό πως χρησιμοποιούμε τον Τρόπο εκείνον που μας εμπιστεύθηκε για τη Συνδημιουργία του κόσμου, όπως ακριβώς προστάζει ο διάβολος, για την προσωρινή μας ικανοποίηση και μόνο, καταπατώντας προκλητικά τους Θείους και Ιερούς Κανόνες οι Οποίοι οριοθετούν εντός του Μυστηρίου του Γάμου, Ιεροποιούν και ανυψώνουν την πράξη αυτή της έλευσης της ζωής. Μιας ζωής που όταν τελικά έλθει απροσδόκητα, αυτός που θα σπεύσει να νοιαστεί για μας θα είναι εκείνος του οποίου το θέλημα κάναμε, εμφανίζοντάς μας τη "σανίδα σωτηρίας" που ονομάζεται έκτρωση και που εάν τελικά κλείσουμε τα αυτιά και τα μάτια μας στον Θεό και οδηγηθούμε σε αυτήν, τότε θα έχουμε διαπράξει τη χειρότερη μορφή φόνου (ενάντια σε έναν αθώο και ανυπεράσπιστο άνθρωπο) και θα είμαστε ένοχοι Κολάσεως ενώπιον του Θεού. Αξίζει να φθάσουμε έως εκεί για να συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος της αμαρτίας μιας προγαμιαίας σχέσης;
Έτσι λειτουργεί ο αρχέκακος διάβολος εναντίον του ανθρωπίνου γένους χιλιάδες χρόνια τώρα: Βάσει οργανωμένου σχεδίου με ελκυστικές (όσο και καταστροφικές για τον άνθρωπο) παραμέτρους, το οποίο φροντίζει να παρουσιάζει στα μάτια μας ως "εξυπηρετικό, φιλάνθρωπο και σωτήριο"».
Όλοι (λογικά) γνωρίζουμε ότι η Εκκλησία, απαγορεύει τις προγαμιαίες σχέσεις, για πολλούς και εξαιρετικά σημαντικούς λόγους, θέλοντας έτσι να προφυλάξει τα παιδιά Της από θανάσιμες αμαρτίες και επιβλαβείς ενέργειες.
Ίσως κάτι τέτοιο να φαντάζει εξωπραγματικό στη σημερινή εποχή, όπου οι άνθρωποι προσπαθούν να ισορροπήσουν μεταξύ πανσεξουαλισμού και τηλεόρασης, αλλά δεν παύει να αποτελεί για τους συνειδητούς Χριστιανούς (οι οποίοι λατρεύουν τον Θεό και προσπαθούν να ακολουθούν τις Εντολές Του), τον τρόπο για να μην αμαρτάνουν με το θανάσιμο αμάρτημα της πορνείας, αλλά και τη μοναδική αξιόπιστη πρόληψη, έτσι ώστε να μην οδηγηθούν ποτέ στη «μαύρη θεραπεία» των εκτρώσεων.
Μόνο με το Μυστήριο του Γάμου δίνεται η Ευλογία από τον Θεό σε ένα ζευγάρι, και μόνο τότε αποκτούν το Ευλογημένο δικαίωμα να συνευρεθούν ερωτικά, με σκοπό φυσικά την τεκνοποιία.
Εκτός όμως από τις εκτρώσεις, οι προγαμιαίες σχέσεις, έχουν οδηγήσει σε τραγικό τέλος ένα μεγάλο σύνολο απογοητευμένων συνανθρώπων μας, οι οποίοι λόγω των ερωτικών απογοητεύσεων που δοκίμασαν, κατέφυγαν σε ένα άλλο θανάσιμο αμάρτημα, την αυτοκτονία, ιδιαίτερα στην ευαίσθητη νεανική ηλικία.
Επίσης, καλό είναι να μην ξεχνάμε και τα εγκλήματα εξαιτίας του ερωτικού πάθους , που φωλιάζει στις καρδιές ορισμένων ανθρώπων όταν έρθει η απόρριψη από τον εφήμερο ερωτικό τους σύντροφο, αλλά και στις καλύτερες των περιπτώσεων την κατάθλιψη, τις μελαγχολίες και τα ψυχολογικά προβλήματα , που έρχονται να πλημμυρίσουν τις ψυχές τέτοιων θυμάτων.
Ακόμα, να επισημάνουμε και τον άμεσο κίνδυνο που διατρέχουν εκείνοι που συνάπτουν προγαμιαίες σχέσεις, αφού αποτελεί συχνό φαινόμενο η μετάδοση μολυσματικών ασθενειών, είτε από τον έναν ερωτικό σύντροφο στον άλλον, είτε αργότερα στους μέλλοντες συζύγους τους .
Τέλος, σαν ένα επιπλέον καταστροφικό αποτέλεσμα των προγαμιαίων σχέσεων, αξίζει να αναφερθεί και η δυσκολία έως και αδυναμία τεκνοποίησης, που αντιμετωπίζουν αρκετά ζευγάρια τα οποία διατηρούσαν προγαμιαίες σχέσεις στο παρελθόν, αφού εξαιτίας των συχνών εκσπερματώσεων από τον άνδρα , εξασθενεί το σπέρμα του, ενώ λόγω ενδεχόμενων εκτρώσεων, η γυναίκα δυσκολεύεται έως και αδυνατεί να συλλάβει .
Γ) Εξωσωματική γονιμοποίηση
Ο διάβολος όμως δεν σταματάει εδώ και γενικότερα δεν παύει ποτέ να εργάζεται . Πώς άλλωστε θα ήταν δυνατό να αφήσει ανεκμετάλλευτη την ευκαιρία που του παρουσιάζεται, από τη στιγμή που ορισμένα ζευγάρια για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα αυτό της τεκνοποίησης, είναι διατεθειμένα να χρησιμοποιήσουν οποιοδήποτε τρόπο με οποιοδήποτε κόστος (ηθικό ή υλικό), αδιαφορώντας ακόμη και για το Θέλημα του Θεού. Αξιοποιώντας λοιπόν και ο σατανάς την επιθυμία τους αυτή, τους οδηγεί σε σκοτεινά δικά του μονοπάτια, τα οποία ο ίδιος (και σε συνεργασία με ορισμένους «επιστήμονες») έχουν πονηρά ονομάσει «σύγχρονες μεθόδους τεκνοποίησης», με πιο δημοφιλή αυτή της εξωσωματικής γονιμοποίησης.
Με τη μέθοδο αυτή , η γονιμοποίηση του ωαρίου από το σπερματοζωάριο (η σύλληψη του παιδιού δηλαδή), γίνεται σε ένα τεχνητό περιβάλλον και όχι μέσα στο σώμα της γυναίκας, αφού πρώτα βεβαίως έχουν παραληφθεί τα σπερματοζωάρια από τον άνδρα και τα ωάρια από τη γυναίκα . Στη συνέχεια και αφού επιτευχθεί η σύλληψη αγνώστου αριθμού παιδιών (!), οι «γιατροί» χρησιμοποιώντας το άλλοθι ότι πρόκειται για έμβρυα (στα οποία οι περισσότερες δυτικές χώρες δεν αναγνωρίζουν ανθρώπινη υπόσταση, δεν τα θεωρούν πρόσωπα και δεν τους αναγνωρίζουν ανθρώπινα δικαιώματα), προχωρούν ακάθεκτοι προς το «Θεάρεστο» έργο τους , ΑΦΟΥ ΕΜΦΥΤΕΥΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΜΗΤΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΥΝΗΘΩΣ ΤΡΙΑ ΕΩΣ ΠΕΝΤΕ ΠΑΙΔΙΑ, ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΠΩΣ ΜΟΝΟ ΤΟ 30% ΑΥΤΩΝ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΧΘEI ΚΑΙ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΟΝ ΤΟΚΕΤΟ, ΕΝΩ ΤΟ 70% ΘΑ ΑΦΑΙΡΕΘΕΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΟΔΗΓΗΘΕΙ ( Ή ΜΗΠΩΣ ΟΧΙ ; ) ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ!!!
Για παράδειγμα , αν εμφυτευθούν μέσα στη μήτρα της γυναίκας πέντε παιδιά, τουλάχιστον τα τρία είναι σίγουρο ότι θα υποχρεωθούν να χάσουν τη ζωή τους , αφού η επιτυχία αυτής της μεθόδου κατά κύκλο εμφυτεύσεως ανέρχεται στο 30% . Για να γεννηθεί δηλαδή ένα παιδί, ή αλλιώς για να υπάρξει η εγωιστική ικανοποίηση του ζευγαριού, που κατορθώνει να φέρει στον κόσμο ένα ΔΙΚΟ ΤΟΥ παιδί , πρέπει να καταπατηθεί η Εντολή του Θεού (ου φονεύσεις) και να θυσιαστούν έτσι κάποια άλλα αθώα αδέρφια του.
Πόσο μαρτυρική όμως μπορεί να γίνει μια τέτοια θυσία; Γιατί ποιος είναι σε θέση να μας διαβεβαιώσει πως για την εξέλιξη της γεννετικής επιστήμης , δεν χρησιμοποιούνται ως «πειραματόζωα» κάποια παιδιά από εκτρώσεις ή εξωσωματικές γονιμοποιήσεις ; Και για ποιο λόγο κάποιοι αδίστακτοι «επιστήμονες» θα άφηναν ανεκμετάλλευτη την ευκαιρία , να παρατηρήσουν το μοναδικό αυτό θέαμα που μπορεί να προσφέρει ένα ανήμπορο παιδί, τη στιγμή που προσπαθεί βίαια αποσπασμένο από τη μήτρα της μητέρας του, να επιβιώσει με τη «βοήθεια» και μόνο της «επιστήμης»;
Δ) Η αρχή και η πορεία της ανθρώπινης ύπαρξης
Καταλήγοντας, θα είναι σωστό για όλους μας να εξετάσουμε την ιερή και αιώνια θέση της Εκκλησίας, αναφορικά με το Θείο Δώρο που ονομάζεται «Ζωή του ανθρώπου». Η Εκκλησία μας λοιπόν, διδάσκει ότι από τη στιγμή που πραγματοποιείται (με την Ευλογία του Θεού) η σύλληψη του παιδιού από τη μητέρα του, ο Θεός ταυτόχρονα προσθέτει το αθάνατο Κομμάτι της Ζωής, την Ψυχή. Από τότε ο άνθρωπος ξεκινάει να ζει, ως δισυπόστατο ον, αποτελούμενο μέχρι το βιολογικό τέλος της ζωής του από ψυχή και σώμα . Στη συνέχεια το σώμα επιστρέφει στη γη από όπου και αρχικά πλάσθηκε, ενώ η ψυχή οδηγείται στην Κρίση, με σκοπό να της γίνει γνωστό το μέρος που ενδέχεται να καταταγεί (και λέμε ενδέχεται διότι τα Μνημόσυνα, τα Τρισάγια και οι ελεημοσύνες από τους ζωντανούς, όταν γίνονται για την ωφέλεια μιας ψυχής, είναι δυνατό να αλλάξουν κάποια ενδεχόμενη καταδικαστική απόφαση σε βάρος της). O Παράδεισος ή η κόλαση, θα είναι το τελευταίο μέρος που θα καταταχτούμε οριστικά όλοι οι άνθρωποι, όταν θα αναστηθούμε με το άφθαρτο πλέον σώμα μας, την Ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου μας στη γη (τότε δηλαδή που θα κριθούν αμετάκλητα «ζώντες και νεκροί»).
Ας κατανοήσουμε λοιπόν, ότι ο δρόμος για τον Παράδεισο ή την κόλαση ξεκινάει από εδώ, αφού ο,τιδήποτε πράξουμε σε αυτή τη ζωή, έχει άμεσο αντίκτυπο στην κατάληξη που θα έχουμε στην αιώνια . Για το λόγο αυτό ο Κύριος μας έχει προειδοποιήσει χαρακτηριστικά, πως η ζωή του χριστιανού είναι σταυρός, τον οποίο θα πρέπει να σηκώνουμε και να υπομένουμε μέχρι τέλους, ακολουθώντας το δρόμο που χάραξε Εκείνος.
Η μάχη για τη Σωτηρία μας θα έχει αποτέλεσμα, μόνο αν πολεμήσουμε με σκοπό να νικήσουμε τους πειρασμούς του διαβόλου, τους οποίους επιτυχώς αντιμετώπισε όχι μόνον ο Ίδιος, αλλά (τις περισσότερες φορές στη ζωή τους) και όλοι εκείνοι που Τον ακολούθησαν μετέπειτα συνειδητά, στεφανώνοντας τις προσπάθειές μας μέσα από τα απόρθητα «Οχυρά» της Προσευχής και της Εγκράτειας.
Α) Εκτρώσεις
Έκτρωση ονομάζεται η φονική εκείνη ενέργεια , κατά την οποία ο άνθρωπος ο οποίος επρόκειτο να γεννηθεί , με τη συγκατάθεση της «μητέρας» του (πολλές φορές και όχι μονάχα εκείνης), καταλήγει στα σκουπίδια με μαρτυρικό τρόπο, ορισμένες φορές μάλιστα ενώ είναι ακόμα ζωντανός!!!
Η πράξη αυτή, η οποία σύμφωνα με την ορολογία που χρησιμοποιεί ο ιατρικός κόσμος ονομάζεται «τεχνητή διακοπή της κύησης», για την Εκκλησία αλλά και για κάθε υγιώς σκεπτόμενο άνθρωπο, ο οποίος σέβεται, τιμά και υπολογίζει τον οποιοδήποτε συνάνθρωπό του, μαύρο ή λευκό, φτωχό ή πλούσιο, ανάπηρο ή αρτιμελή, σε οποιοδήποτε σημείο και αν αυτός βρίσκεται , είτε στο δρόμο, είτε στην εργασία του, είτε στο διπλανό σπίτι, είτε στο ίδιο σπίτι, είτε στην κοιλιά της μητέρας του, αποτελεί την πιο απάνθρωπη μορφή φόνου, γιατί απλούστατα στρέφεται εναντίον ενός παντελώς ανυπεράσπιστου ατόμου, «παγιδευμένου» μέσα στην αγάπη και τη θαλπωρή της μητρικής φιλοξενίας .
Πολλοί βέβαια θα σπεύσουν να υποστηρίξουν, πως όλα αυτά είναι ανόητες ηθικολογίες , διότι στην περίπτωση που εξετάζουμε δεν πρόκειται για άνθρωπο αλλά για ένα έμβρυο, το οποίο δεν είναι βιώσιμο!!! Δηλαδή ο άνθρωπος εκείνος , ο οποίος δεν είναι προς το παρών σε θέση να επιβιώσει έξω από τη μήτρα της μητέρας του, για αρκετούς ανθρώπους που θέλουν να λέγονται, να δείχνουν, να συμπεριφέρονται και (κυρίως) να πληρώνονται σαν επιστήμονες ,δεν είναι ζωντανός άνθρωπος , ούτε έχει ψυχή! Όταν όμως κάποια γυναίκα φέρει στον κόσμο πρόωρα το παιδί της , είτε στους έξι, είτε στους επτά, είτε στους οκτώ μήνες της εγκυμοσύνης της , οι ίδιοι «επιστήμονες» θα είναι που θα σπεύσουν να το ονομάσουν ζωντανό άνθρωπο, ο οποίος όμως και αυτός δεν θα μπορεί να επιβιώσει έξω από τη μήτρα της μητέρας του και για το λόγο αυτό, θα του προσφέρουν απλόχερα (και με το αζημίωτο φυσικά), την προστασία της θερμοκοιτίδας . Αυτός , σύμφωνα με τις «πολιτισμένες» αντιλήψεις τους, θα είναι άνθρωπος με ψυχή, θα είναι άνθρωπος άξιος να ζήσει!!!
Όμως το έγκλημα αυτό δε βαραίνει μόνο τους «επιστήμονες», αλλά και όλους εμάς που ακολουθούμε , που παροτρύνουμε και που δεν αντιδρούμε, στην τακτική και τις ραδιουργίες του διαβόλου και των ανθρώπων του.
Εν τω μεταξύ τα επιστημονικά στοιχεία που θα παραθέσουμε παρακάτω, καταδεικνύουν τη ραγδαία ανάπτυξη που παρουσιάζει το παιδί, από τις πρώτες κιόλας ώρες (!) μετά τη σύλληψή του, στέλνοντας έτσι ένα σαφέστατο μήνυμα σε όλους μας, ότι δηλαδή η πορεία της ζωής του ανθρώπου είναι ενιαία, έχοντας για αφετηρία τη στιγμή της σύλληψης και όχι αυτή του τοκετού.
Σύμφωνα λοιπόν με τα επιστημονικά συμπεράσματα, μόλις έξι ώρες μετά τη σύλληψή του, το παιδί αρχίζει να πολλαπλασιάζεται ιλιγγιωδώς και να διαφοροποιείται από τους γονείς του. Τέσσερις ημέρες μετά, μαζί με τα έξι εκατομμύρια γονίδιά του και αφού έχει περάσει μέσα από τις σάλπιγγες, έρχεται η στιγμή που θα εγκατασταθεί στη μήτρα .
Τη δεύτερη εβδομάδα έχει ήδη πολλαπλασιαστεί σε πάνω από οκτώ χιλιάδες κύτταρα . Τότε είναι που σχηματίζεται ο ομφάλιος λώρος και ο πλακούντας (ένα προσωρινό όργανο που παρεμβάλλεται μεταξύ του παιδιού και της μητέρας και ρυθμίζει τη θρέψη του, εξασφαλίζοντάς του παράλληλα και το οξυγόνο). Παρότι όμως τρέφεται και θερμαίνεται από τη μητέρα του, δεν έχουν το ίδιο αίμα . Μάλιστα η μητέρα αγνοεί ακόμα την ύπαρξή του, αφού περιμένει σε λίγες ημέρες την έμμηνο ροή της .
Την τρίτη εβδομάδα σχηματίζονται η σπονδυλική στήλη , το κεφάλι, οι πνεύμονες, το στομάχι, το έντερο και τα νεφρά του. Το συκώτι του είναι σε θέση να παράγει το αίμα του. Από τη δέκατη όγδοη ημέρα η μικρή καρδιά του αρχίζει να χτυπά!!!
Την τέταρτη εβδομάδα, συμπληρώνοντας τον πρώτο μήνα της ζωής του, οι κτύποι της καρδιάς του συγχρονίζονται με αυτούς της μητέρας του. Οι γάμπες του είναι σα μικρές φτερούγες και τα χέρια του έχουν σχηματιστεί. Είναι συνήθως η εβδομάδα που η μητέρα του θα αρχίσει να υποψιάζεται ότι υπάρχει, καθώς η περίοδός της καθυστερεί αισθητά .
Την πέμπτη εβδομάδα ξεχωρίζουν το κεφάλι , ο θώρακας και η κοιλιά του και παράλληλα σχηματίζονται τα μάτια του με τον αμφιβληστροειδή, το φακό και τα βλέφαρα . Ξεπροβάλλουν τα αυτιά και η μύτη του, ενώ στον εγκέφαλό του πρωτοεμφανίζεται η καταβολή του κέντρου του λόγου! Μπορεί μάλιστα να καταγραφεί ακόμα και το ηλεκτροκαρδιογράφημά του!
Την έκτη εβδομάδα διακρίνονται τα δάκτυλα στα χέρια και τα πόδια του. Στο τέλος της εβδομάδας είναι δυνατό να καταγραφούν τα εγκεφαλικά του κύματα, σε έναν κανονικό ηλεκτροεγκεφαλογράφο! Κι ωστόσο κάποιοι λένε πως ακόμα δεν έχει ψυχή...
Την έβδομη εβδομάδα ο εγκέφαλός του είναι τέλειος . Μπορεί να αισθανθεί και να αντιδρά σύμφωνα με τα ερεθίσματα . Ανοίγουν τα χείλη του, μπορεί να θηλάζει και να καταπίνει . Τα δάκτυλά του μακραίνουν και τα δακτυλικά του αποτυπώματα παίρνουν τη μορφή που θα έχουν σε όλη του τη ζωή. Μπορεί εύκολα να πιάσει ένα μικρό αντικείμενο!
Την όγδοη εβδομάδα , δηλαδή στους δύο μήνες, όλα τα όργανά του έχουν σχηματιστεί! Τώρα πια δεν θα δημιουργηθούν άλλα! Συνεχώς θα μεγαλώνει και οι λειτουργίες του θα τελειοποιούνται .
Την ένατη και τη δέκατη εβδομάδα λειτουργούν όλα του τα όργανα : Mύες και νεύρα συγχρονίζονται , κινεί χέρια και πόδια, πιπιλίζει το δάκτυλο. Αναπηδά και κολυμπάει στο ζεστό αμνιακό υγρό (νερό με διάφορους ηλεκτρολύτες σε θερμοκρασία σώματος, που προστατεύει το παιδί από τις απότομες κινήσεις και τους κραδασμούς του σώματος της μητέρας). Αν το τρυπούν αισθάνεται πόνο, ακούει τους ήχους και θυμάται τους χτύπους της καρδιάς της μητέρας του.
Την ενδέκατη και τη δωδέκατη εβδομάδα, στους τρεις μήνες δηλαδή της ζωής του, η ομοιότητα που έχει πλέον με τους γονείς του στα χαρακτηριστικά και στα φερσίματα , είναι φανερή. Του φυτρώνουν τα μαλλιά και τα νύχια . Ξυπνάει, όταν η μητέρα του ξυπνάει, κοιμάται, όταν αυτή κοιμάται, είναι ήρεμο, όταν αυτή είναι ήρεμη. Όλες οι ψυχικές και εγκεφαλικές της μεταβολές , όπως επίσης και κάθε ουσία που χρησιμοποιεί, το επηρεάζουν. Όταν η μητέρα του ανησυχεί για εκείνο, το αισθάνεται. Αισθάνεται επίσης όταν αυτή καταλαμβάνεται από το αίσθημα της αγωνίας και ακόμη την καταλαβαίνει, όταν καμιά φορά εκείνη πάσχει από ιλίγγους , πονοκεφάλους, εμετούς , ναυτίες .
Μετά από όλα αυτά (και αφού επισημάνουμε το γεγονός ότι οι περισσότερες εκτρώσεις, γίνονται μετά τον πρώτο μήνα της εγκυμοσύνης , έως και τη συμπλήρωση του τρίτου), πιστεύουμε ότι θα ήταν περιττό να αναφέρουμε κάτι περισσότερο, αφού τα παραπάνω επιστημονικά στοιχεία δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολίας , πως κάθε φορά που έχουμε τη σύλληψη ενός παιδιού, έχουμε ταυτόχρονα και τον ερχομό σε αυτόν τον κόσμο, ενός ακόμα ανθρώπου με ψυχή, ο οποίος αναπτύσσεται και θα αναπτύσσεται για αρκετά ακόμη χρόνια, εάν φυσικά το επιτρέψει η μητέρα του.
Αν όμως η μητέρα του έχει διαφορετική άποψη, τι γίνεται τότε ; Είναι πραγματικά ΦΡΙΚΤΟ, αλλά αξίζει να το αναλύσουμε , μήπως και βγει κάτι καλό για τα χιλιάδες υποψήφια θύματα, αλλά και για τις χιλιάδες υποψήφιες «Μήδειες».
Ένας τρόπος για να γίνει μία έκτρωση, είναι να κομματιάσει ο «γιατρός» ζωντανό το παιδί , μέσα στην κοιλιά της «μητέρας» του με ένα τροχισμένο γυριστό μαχαίρι!!! Ο τρόπος αυτός ονομάζεται «έκτρωση με διαστολή και απόξεση» ή αλλιώς «εμβρυοτομή».
Ένας άλλος τρόπος, είναι να ανοίξει ο «γιατρός» την κοιλιά της «μητέρας», να βγάλει το παιδί και να το σκοτώσει αμέσως, ή να το πετάξει σε έναν κουβά ζωντανό μέχρι να πεθάνει!!! Ο τρόπος αυτός ονομάζεται «έκτρωση με υστεροτομή», δηλαδή με χειρουργική επέμβαση. Με τον τρόπο αυτό, έχουν τη δυνατότητα κάποιοι «γιατροί», να κρατήσουν το παιδί στη ζωή ως «πειραματόζωο»!!!
Επίσης, πρέπει εδώ να αναφέρουμε ότι έχει καταγγελθεί επίσημα, πως πολλές γυναίκες στη Γερμανία και τη Γαλλία, πληρώνονται για να υποστούν καισαρική τομή, έτσι ώστε τα παιδιά που εγκυμονούν, να γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης για την παρασκευή καλλυντικών!!! Πολλές μάλιστα από αυτές τις παραπλανούν οι «γιατροί», λέγοντάς τους ψέματα ότι το παιδί τους είναι μογγολικό (ότι πάσχει δηλαδή από το «Σύνδρομο Down»)!!!
Ένας τρίτος τρόπος, είναι να αναρροφήσει ο «γιατρός» με μία σύριγγα λίγο αμνιακό υγρό, μέσα από τη μήτρα της «μητέρας», για να εκχύσει αλάτι, που θα κάψει το παιδί ζωντανό!!! Με τον τρόπο αυτό (που ονομάζεται «έκτρωση με δηλητηρίαση»), το παιδί θα πονάει φρικτά για πολλές ώρες, ώσπου να ξεψυχήσει!!!
Υπάρχουν κι άλλοι παρόμοιοι τρόποι για να απαλλαγεί μία «μητέρα» από ένα «βάρος», το οποίο εκείνη δημιούργησε και για το οποίο θα κληθεί μία ημέρα να δώσει εξηγήσεις, στον Παντογνώστη Χριστό, από τη θέση της φόνισσας, θέση που μπορεί να ξεπερνά σε δυσχέρεια ακόμα και τα φρικτά εκείνα βασανιστήρια, στα οποία υπέβαλε το «βάρος» ή τα «βάρη» της σε αυτή τη ζωή . Δεν πρέπει όμως ποτέ να ξεχνάει ότι όσο ζει στη γη, έχει τη δυνατότητα να μετανιώσει πραγματικά και να εξομολογηθεί τις αμαρτίες της , εξασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτό τη συγχώρηση από τον Καρδιογνώστη Θεό.
Ας ρίξουμε όμως τώρα και μια ματιά, στις επιπτώσεις που δημιουργεί η έκτρωση στις γυναίκες :
* Η έκτρωση είναι τρεις φορές πιο επικίνδυνη από τον τοκετό.
* Στις τρεις ανήλικες γυναίκες που κάνουν έκτρωση, η μία υφίσταται επιπλοκές που μπορούν να την κάνουν στείρα .
* Ανάμεσα στις μητέρες που έχουν κάνει έκτρωση , μία στις τρεις υποφέρει από αποβολές, το 40% παρουσιάζει πρόωρους τοκετούς και άλλο ένα 40% , γεννά παιδιά με προβλήματα υγείας .
* Περισσότερες από το 75% των μητέρων που έχουν κάνει έκτρωση, παρουσιάζουν μετά σοβαρά ψυχολογικά και άλλα προβλήματα , όπως για παράδειγμα μελαγχολία, κατάθλιψη, τύψεις, αγωνίες , εφιαλτικά όνειρα , επιθετικές τάσεις και άλλα , που ορισμένες φορές φτάνουν μέχρι και τη διάλυση της συζυγικής ενότητας, με αποτέλεσμα να επηρεάζουν όπως είναι φυσικό και τα άλλα παιδιά τους .
Για να οδηγηθεί όμως μια γυναίκα σε αυτό το έγκλημα, οι «πληγές» οι οποίες έχει δημιουργήσει μένοντας έγκυος , «αιμορραγούν» και ισοπεδώνουν οποιαδήποτε μορφή ηθικής αντίστασης που μπορεί να διαθέτει . Τέτοιες «πληγές» είναι : Aν η ηλικία της ή η οικονομική της κατάσταση, δεν της επιτρέπουν ακόμα να παντρευτεί, αν εκτιμάει περισσότερο την καριέρα της από το παιδί που έχει μέσα της, αν σκέφτεται το «τι θα πει ο κόσμος;» επειδή είναι ανύπαντρη, αν είναι ήδη παντρεμένη και το παιδί αυτό είναι καρπός μοιχείας , αν έχουν οικονομικά προβλήματα με το σύζυγο ή για κάποιον άλλο λόγο, έχουν αποφασίσει ότι δεν επιθυμούν πλέον άλλο παιδί, αν ο γιατρός της υποδεικνύει (αλήθεια ή ψέματα), ότι το παιδί μπορεί να πάσχει από το «Σύνδρομο Down» (να είναι δηλαδή μογγολικό), αν...αν...αν...
Συμπερασματικά , οι παγίδες που στήνει ο διάβολος στις γυναίκες , με σκοπό να μείνουν έγκυος χωρίς να το θέλουν, είναι αμέτρητες αλλά και σχετικές με τη λέξη ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ, η οποία όταν απουσιάζει από τη ζωή μας, γινόμαστε εύκολη λεία στις ορέξεις του πονηρού.
Η μεγαλύτερη παγίδα όμως από αυτές (σύμφωνα με επίσημα στατιστικά στοιχεία), η οποία εκτοξεύει κάθε χρόνο σε απίστευτα μεγέθη τον αριθμό των εκτρώσεων στη χώρα μας (αφού αυτές υπολογίζονται σε πάνω από πεντακόσιες χιλιάδες, επίσημες και ανεπίσημες), είναι οι προγαμιαίες σχέσεις.
Β) Προγαμιαίες σχέσεις
«Κάθε φορά που ολοκληρώνουμε μία προγαμιαία σχέση, γνωστοποιούμε με τον πιο αδιάψευστο τρόπο στον Θεό πως χρησιμοποιούμε τον Τρόπο εκείνον που μας εμπιστεύθηκε για τη Συνδημιουργία του κόσμου, όπως ακριβώς προστάζει ο διάβολος, για την προσωρινή μας ικανοποίηση και μόνο, καταπατώντας προκλητικά τους Θείους και Ιερούς Κανόνες οι Οποίοι οριοθετούν εντός του Μυστηρίου του Γάμου, Ιεροποιούν και ανυψώνουν την πράξη αυτή της έλευσης της ζωής. Μιας ζωής που όταν τελικά έλθει απροσδόκητα, αυτός που θα σπεύσει να νοιαστεί για μας θα είναι εκείνος του οποίου το θέλημα κάναμε, εμφανίζοντάς μας τη "σανίδα σωτηρίας" που ονομάζεται έκτρωση και που εάν τελικά κλείσουμε τα αυτιά και τα μάτια μας στον Θεό και οδηγηθούμε σε αυτήν, τότε θα έχουμε διαπράξει τη χειρότερη μορφή φόνου (ενάντια σε έναν αθώο και ανυπεράσπιστο άνθρωπο) και θα είμαστε ένοχοι Κολάσεως ενώπιον του Θεού. Αξίζει να φθάσουμε έως εκεί για να συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος της αμαρτίας μιας προγαμιαίας σχέσης;
Έτσι λειτουργεί ο αρχέκακος διάβολος εναντίον του ανθρωπίνου γένους χιλιάδες χρόνια τώρα: Βάσει οργανωμένου σχεδίου με ελκυστικές (όσο και καταστροφικές για τον άνθρωπο) παραμέτρους, το οποίο φροντίζει να παρουσιάζει στα μάτια μας ως "εξυπηρετικό, φιλάνθρωπο και σωτήριο"».
Όλοι (λογικά) γνωρίζουμε ότι η Εκκλησία, απαγορεύει τις προγαμιαίες σχέσεις, για πολλούς και εξαιρετικά σημαντικούς λόγους, θέλοντας έτσι να προφυλάξει τα παιδιά Της από θανάσιμες αμαρτίες και επιβλαβείς ενέργειες.
Ίσως κάτι τέτοιο να φαντάζει εξωπραγματικό στη σημερινή εποχή, όπου οι άνθρωποι προσπαθούν να ισορροπήσουν μεταξύ πανσεξουαλισμού και τηλεόρασης, αλλά δεν παύει να αποτελεί για τους συνειδητούς Χριστιανούς (οι οποίοι λατρεύουν τον Θεό και προσπαθούν να ακολουθούν τις Εντολές Του), τον τρόπο για να μην αμαρτάνουν με το θανάσιμο αμάρτημα της πορνείας, αλλά και τη μοναδική αξιόπιστη πρόληψη, έτσι ώστε να μην οδηγηθούν ποτέ στη «μαύρη θεραπεία» των εκτρώσεων.
Μόνο με το Μυστήριο του Γάμου δίνεται η Ευλογία από τον Θεό σε ένα ζευγάρι, και μόνο τότε αποκτούν το Ευλογημένο δικαίωμα να συνευρεθούν ερωτικά, με σκοπό φυσικά την τεκνοποιία.
Εκτός όμως από τις εκτρώσεις, οι προγαμιαίες σχέσεις, έχουν οδηγήσει σε τραγικό τέλος ένα μεγάλο σύνολο απογοητευμένων συνανθρώπων μας, οι οποίοι λόγω των ερωτικών απογοητεύσεων που δοκίμασαν, κατέφυγαν σε ένα άλλο θανάσιμο αμάρτημα, την αυτοκτονία, ιδιαίτερα στην ευαίσθητη νεανική ηλικία.
Επίσης, καλό είναι να μην ξεχνάμε και τα εγκλήματα εξαιτίας του ερωτικού πάθους , που φωλιάζει στις καρδιές ορισμένων ανθρώπων όταν έρθει η απόρριψη από τον εφήμερο ερωτικό τους σύντροφο, αλλά και στις καλύτερες των περιπτώσεων την κατάθλιψη, τις μελαγχολίες και τα ψυχολογικά προβλήματα , που έρχονται να πλημμυρίσουν τις ψυχές τέτοιων θυμάτων.
Ακόμα, να επισημάνουμε και τον άμεσο κίνδυνο που διατρέχουν εκείνοι που συνάπτουν προγαμιαίες σχέσεις, αφού αποτελεί συχνό φαινόμενο η μετάδοση μολυσματικών ασθενειών, είτε από τον έναν ερωτικό σύντροφο στον άλλον, είτε αργότερα στους μέλλοντες συζύγους τους .
Τέλος, σαν ένα επιπλέον καταστροφικό αποτέλεσμα των προγαμιαίων σχέσεων, αξίζει να αναφερθεί και η δυσκολία έως και αδυναμία τεκνοποίησης, που αντιμετωπίζουν αρκετά ζευγάρια τα οποία διατηρούσαν προγαμιαίες σχέσεις στο παρελθόν, αφού εξαιτίας των συχνών εκσπερματώσεων από τον άνδρα , εξασθενεί το σπέρμα του, ενώ λόγω ενδεχόμενων εκτρώσεων, η γυναίκα δυσκολεύεται έως και αδυνατεί να συλλάβει .
Γ) Εξωσωματική γονιμοποίηση
Ο διάβολος όμως δεν σταματάει εδώ και γενικότερα δεν παύει ποτέ να εργάζεται . Πώς άλλωστε θα ήταν δυνατό να αφήσει ανεκμετάλλευτη την ευκαιρία που του παρουσιάζεται, από τη στιγμή που ορισμένα ζευγάρια για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα αυτό της τεκνοποίησης, είναι διατεθειμένα να χρησιμοποιήσουν οποιοδήποτε τρόπο με οποιοδήποτε κόστος (ηθικό ή υλικό), αδιαφορώντας ακόμη και για το Θέλημα του Θεού. Αξιοποιώντας λοιπόν και ο σατανάς την επιθυμία τους αυτή, τους οδηγεί σε σκοτεινά δικά του μονοπάτια, τα οποία ο ίδιος (και σε συνεργασία με ορισμένους «επιστήμονες») έχουν πονηρά ονομάσει «σύγχρονες μεθόδους τεκνοποίησης», με πιο δημοφιλή αυτή της εξωσωματικής γονιμοποίησης.
Με τη μέθοδο αυτή , η γονιμοποίηση του ωαρίου από το σπερματοζωάριο (η σύλληψη του παιδιού δηλαδή), γίνεται σε ένα τεχνητό περιβάλλον και όχι μέσα στο σώμα της γυναίκας, αφού πρώτα βεβαίως έχουν παραληφθεί τα σπερματοζωάρια από τον άνδρα και τα ωάρια από τη γυναίκα . Στη συνέχεια και αφού επιτευχθεί η σύλληψη αγνώστου αριθμού παιδιών (!), οι «γιατροί» χρησιμοποιώντας το άλλοθι ότι πρόκειται για έμβρυα (στα οποία οι περισσότερες δυτικές χώρες δεν αναγνωρίζουν ανθρώπινη υπόσταση, δεν τα θεωρούν πρόσωπα και δεν τους αναγνωρίζουν ανθρώπινα δικαιώματα), προχωρούν ακάθεκτοι προς το «Θεάρεστο» έργο τους , ΑΦΟΥ ΕΜΦΥΤΕΥΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΜΗΤΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΥΝΗΘΩΣ ΤΡΙΑ ΕΩΣ ΠΕΝΤΕ ΠΑΙΔΙΑ, ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΠΩΣ ΜΟΝΟ ΤΟ 30% ΑΥΤΩΝ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΧΘEI ΚΑΙ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΟΝ ΤΟΚΕΤΟ, ΕΝΩ ΤΟ 70% ΘΑ ΑΦΑΙΡΕΘΕΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΟΔΗΓΗΘΕΙ ( Ή ΜΗΠΩΣ ΟΧΙ ; ) ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ!!!
Για παράδειγμα , αν εμφυτευθούν μέσα στη μήτρα της γυναίκας πέντε παιδιά, τουλάχιστον τα τρία είναι σίγουρο ότι θα υποχρεωθούν να χάσουν τη ζωή τους , αφού η επιτυχία αυτής της μεθόδου κατά κύκλο εμφυτεύσεως ανέρχεται στο 30% . Για να γεννηθεί δηλαδή ένα παιδί, ή αλλιώς για να υπάρξει η εγωιστική ικανοποίηση του ζευγαριού, που κατορθώνει να φέρει στον κόσμο ένα ΔΙΚΟ ΤΟΥ παιδί , πρέπει να καταπατηθεί η Εντολή του Θεού (ου φονεύσεις) και να θυσιαστούν έτσι κάποια άλλα αθώα αδέρφια του.
Πόσο μαρτυρική όμως μπορεί να γίνει μια τέτοια θυσία; Γιατί ποιος είναι σε θέση να μας διαβεβαιώσει πως για την εξέλιξη της γεννετικής επιστήμης , δεν χρησιμοποιούνται ως «πειραματόζωα» κάποια παιδιά από εκτρώσεις ή εξωσωματικές γονιμοποιήσεις ; Και για ποιο λόγο κάποιοι αδίστακτοι «επιστήμονες» θα άφηναν ανεκμετάλλευτη την ευκαιρία , να παρατηρήσουν το μοναδικό αυτό θέαμα που μπορεί να προσφέρει ένα ανήμπορο παιδί, τη στιγμή που προσπαθεί βίαια αποσπασμένο από τη μήτρα της μητέρας του, να επιβιώσει με τη «βοήθεια» και μόνο της «επιστήμης»;
Δ) Η αρχή και η πορεία της ανθρώπινης ύπαρξης
Καταλήγοντας, θα είναι σωστό για όλους μας να εξετάσουμε την ιερή και αιώνια θέση της Εκκλησίας, αναφορικά με το Θείο Δώρο που ονομάζεται «Ζωή του ανθρώπου». Η Εκκλησία μας λοιπόν, διδάσκει ότι από τη στιγμή που πραγματοποιείται (με την Ευλογία του Θεού) η σύλληψη του παιδιού από τη μητέρα του, ο Θεός ταυτόχρονα προσθέτει το αθάνατο Κομμάτι της Ζωής, την Ψυχή. Από τότε ο άνθρωπος ξεκινάει να ζει, ως δισυπόστατο ον, αποτελούμενο μέχρι το βιολογικό τέλος της ζωής του από ψυχή και σώμα . Στη συνέχεια το σώμα επιστρέφει στη γη από όπου και αρχικά πλάσθηκε, ενώ η ψυχή οδηγείται στην Κρίση, με σκοπό να της γίνει γνωστό το μέρος που ενδέχεται να καταταγεί (και λέμε ενδέχεται διότι τα Μνημόσυνα, τα Τρισάγια και οι ελεημοσύνες από τους ζωντανούς, όταν γίνονται για την ωφέλεια μιας ψυχής, είναι δυνατό να αλλάξουν κάποια ενδεχόμενη καταδικαστική απόφαση σε βάρος της). O Παράδεισος ή η κόλαση, θα είναι το τελευταίο μέρος που θα καταταχτούμε οριστικά όλοι οι άνθρωποι, όταν θα αναστηθούμε με το άφθαρτο πλέον σώμα μας, την Ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου μας στη γη (τότε δηλαδή που θα κριθούν αμετάκλητα «ζώντες και νεκροί»).
Ας κατανοήσουμε λοιπόν, ότι ο δρόμος για τον Παράδεισο ή την κόλαση ξεκινάει από εδώ, αφού ο,τιδήποτε πράξουμε σε αυτή τη ζωή, έχει άμεσο αντίκτυπο στην κατάληξη που θα έχουμε στην αιώνια . Για το λόγο αυτό ο Κύριος μας έχει προειδοποιήσει χαρακτηριστικά, πως η ζωή του χριστιανού είναι σταυρός, τον οποίο θα πρέπει να σηκώνουμε και να υπομένουμε μέχρι τέλους, ακολουθώντας το δρόμο που χάραξε Εκείνος.
Η μάχη για τη Σωτηρία μας θα έχει αποτέλεσμα, μόνο αν πολεμήσουμε με σκοπό να νικήσουμε τους πειρασμούς του διαβόλου, τους οποίους επιτυχώς αντιμετώπισε όχι μόνον ο Ίδιος, αλλά (τις περισσότερες φορές στη ζωή τους) και όλοι εκείνοι που Τον ακολούθησαν μετέπειτα συνειδητά, στεφανώνοντας τις προσπάθειές μας μέσα από τα απόρθητα «Οχυρά» της Προσευχής και της Εγκράτειας.
Κατάλογος αμαρτημάτων
Κατάλογος αμαρτημάτων
" Χριστιανός που δεν έχει Βαπτισθεί και δεν έχει Εξομολογηθεί, δεν μπορεί να σωθεί (Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός) "
" Μετά τον θάνατο δεν υπάρχει πλέον καιρός μετανοίας, και στον άδη η ψυχή η οποία νεκρώθηκε εξαιτίας των αμαρτιών, δεν μπορεί πλέον να επανέλθει στην ζωήν την κατά Θεόν (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος) "
" Στην ζωή την οποία βρισκόμαστε, είμαστε ικανοί και να πράξουμε και να ενεργήσουμε, στην δε μέλλουσα και αιώνια ζωή, δεσμεύονται όλες οι πρακτικές δυνάμεις της ψυχής και δεν υπάρχει ευκαιρία να πράξουμε κάτι το αγαθό, για την άφεση των αμαρτιών (Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός) "
Κάθε άνθρωπος, παρουσιάζει ελαφρυντικά αλλά και ενοχοποιητικά στοιχεία, τα οποία απορρέουν μέσα από κάθε άσχημη πράξη της ζωής του. Μόνο όμως αν αγνοήσει τα ελαφρυντικά και ασχοληθεί σοβαρά με τα ενοχοποιητικά, μπορεί να σωθεί. Ο παρακάτω κατάλογος αποτυπώνει το Πανάγιο Θέλημα του Θεού, το Αναλλοίωτο ανά τους αιώνες, Εκείνο που θα ισχύει μέχρι Δευτέρας Παρουσίας (όπως ο Ίδιος ο Κύριος μας Διαβεβαίωσε), όπως Αυτό πηγάζει από τη Φώτιση του Αγίου Πνεύματος και καταγράφεται στην Αγία Γραφή και τους Ιερούς Κανόνες των Αγίων της Εκκλησίας μας, παραθέτοντας τις σημαντικότερες αμαρτίες που απασχόλησαν και απασχολούν τον κόσμο Του, με σκοπό να υπενθυμίσει σε όλους μας κάποιες που ίσως παρέμειναν ξεχασμένες, αλλά και να γνωστοποιήσει ορισμένες άλλες που πιθανόν να αγνοούμε, διευκολύνοντας έτσι εκείνους που θα θελήσουν να κάνουν το σημαντικό Βήμα για τη Σωτηρία της ψυχής τους, καθαριζόμενοι με το Μυστήριο της Θείας και Ιεράς Εξομολογήσεως.
Αμαρτήματα
1) Αν έχεις ερωτικές σχέσεις χωρίς να είσαι έγγαμος (ή έγγαμη), όταν είσαι δηλαδή εκτός του Μυστηρίου του Χριστιανικού Ορθόδοξου Γάμου, αν έχεις ερωτικές σχέσεις πριν από το Γάμο ή εξωσυζυγικές σχέσεις μέσα στο Γάμο, αν έχεις παρά φύση ερωτικές σχέσεις ή αν έχεις παιδί εκτός Γάμου, αν είσαι χωρισμένος ή αν έχεις κάνει δεύτερο ή τρίτο Γάμο ή αν ενώ είσαι έγγαμος ή έγγαμη εμποδίζεις την τεκνογονία. Ακόμη, αν έχεις κάνει ποτέ έναν εμποδισμένο Γάμο (δηλαδή αν παντρεύτηκες ποτέ κάποιον άνθρωπο αιρετικό ή κάποιο συγγενικό σου πρόσωπο, μέχρι και τον δεύτερο εξάδερφο ή την δεύτερη εξαδέρφη σου), ή αν έκανες ποτέ από συμφέρον Γάμο ή οποιοδήποτε άλλο Μυστήριο (π.χ. Βάπτιση, Ιερωσύνη κ.α.).
2) Αν είσαι ομοφυλόφιλος (ομοφυλόφιλη).
3) Αν λάτρεψες ή πίστεψες ή προσκύνησες ποτέ άλλους θεούς (είδωλα) εκτός της Αγίας Τριάδος, για παράδειγμα το χρήμα, ανθρώπους που θεοποίησες κ.λ.π.
4) Αν χρησιμοποίησες ποτέ το Όνομα του Θεού μάταια, χωρίς δηλαδή ουσιαστικό και σοβαρό λόγο, αλλά και με τρόπο που να αρνείται την πραγματικότητα της Παρουσίας και της Δύναμής Του.
5) Αν εργάζεσαι ηθελημένα την Ημέρα της Κυριακής.
6) Αν δεν αγαπάς και δεν τιμάς τους γονείς σου.
7) Αν σκότωσες ποτέ ή αν το σκέφτηκες, ή αν προσπάθησες ή σκέφτηκες να αυτοκτονήσεις.
8) Αν μοίχευσες.
9) Αν έκλεψες .
10) Αν είπες ψέμματα ή παρακίνησες και άλλους ανθρώπους για να κάνουν το ίδιο.
11) Αν επιθύμησες ποτέ ο,τιδήποτε ανήκει σε άλλον (ακόμα και τον ή την σύζυγό του).
12) Αν έκανες ποτέ έκτρωση (για τις γυναίκες), αν οδήγησες ποτέ κάποια γυναίκα σε έκτρωση ή αν ενθάρρυνες ποτέ κάποια γυναίκα να κάνει κάτι τέτοιο.
13) Αν κατακρίνεις , αν κατηγορείς , αν καταριέσαι, αν κοροϊδεύεις , αν δεν συγχωρείς, αν υποκρίνεσαι, αν εκμεταλλεύεσαι ή αν προδίδεις άλλους ανθρώπους .
14) Αν έχεις ή είχες ποτέ υπερηφάνεια, εγωϊσμό, φιλαρχία, πλεονεξία, φιλαργυρία, έλλειψη δικαιοσύνης, εγκράτειας και σωφροσύνης στη συμπεριφορά σου.
15) Αν αυνανίστηκες ποτέ (δηλαδή αν ικανοποιήθηκες μόνος σου ερωτικά με μαλακία).
16) Αν έβρισες ποτέ ή βρίζεις τα Θεία ή αν ακούς να τα βρίζουν και δεν διαμαρτύρεσαι , ή αν χρησιμοποιείς τα Θεία και τα Ιερά της Πίστεώς μας άσκοπα, για να παρομοιάσεις κάτι, για να κάνεις αστεία ή για πονηρούς λόγους.
17) Αν στέλνεις στον διάβολο ή αν βρίζεις τους άλλους.
18) Αν χτύπησες ποτέ κάποιον ή αν τραυμάτισες ποτέ κάποιον, αν σου αρέσει η εκδίκηση ή αν θυμάσαι το κακό που σου έχει κάνει κάποιος και σκέφτεσαι πώς θα του το ανταποδώσεις (ή του το ανταπέδωσες ήδη).
19) Αν οδηγείς επικίνδυνα ή αν γενικότερα θέτεις σε κίνδυνο τη ζωή σου ή τη ζωή των άλλων.
20) Αν κάνεις έρωτα τις τρεις τελευταίες ημέρες πριν να Κοινωνήσεις, την ημέρα που Κοινώνησες, όπως επίσης και όταν η σύζυγος έχει περίοδο ή είναι έγκυος ή αν δεν έχει ακόμα σαραντήσει και απογαλακτήσει. Ακόμη, αν κάνεις έρωτα τα Σάββατα, τις Κυριακές και τις Μεγάλες Εορτές, αλλά και κατά τις ημέρες των Νηστειών (η πράξη αυτή θα πρέπει να αποφεύγεται πάντα κατόπιν κοινής συμφωνίας των συζύγων, όπως επισημαίνει ο Απόστολος Παύλος).
21) Αν καπνίζεις ή κάνεις κατάχρηση στα ποτά ή μεθάς, αν παίρνεις ναρκωτικά ή αν ξενυχτάς σε άσεμνα μαγαζιά.
22) Αν δεν εργάζεσαι και τεμπελιάζεις, αν αδιαφορείς για τις υποχρεώσεις σου, αν δεν προστατεύεις το περιβάλλον.
23) Αν κυκλοφορείς γυμνός (γυμνή) ή με προκλητική και έξαλλη εμφάνιση, αν σκανδαλίζεις γενικότερα με την εμφάνιση και τη συμπεριφορά σου, αν βάφεις τα μαλλιά ή το πρόσωπό σου ή αν πας σε παραλίες γυμνιστών.
24) Αν έχεις άσχημες και πονηρές σκέψεις για τα Θεία ή και γενικά, αν βλέπεις στην τηλεόραση ή γενικά πονηρά θεάματα, αν ακούς και χρησιμοποιείς πρόστυχα λόγια και πονηρά, αν ακούς πρόστυχα ή σατανικά τραγούδια, αν λες άσεμνα ανέκδοτα ή σχετικά με τα Θεία ή αν κάνεις άσεμνες χειρονομίες.
25) Αν σπαταλάς χρήματα ή το χρόνο σου άσκοπα, αν πιστεύεις στην τύχη ή αν παίζεις τυχερά παιχνίδια ή βίαια ή πονηρά, αν ασχολείσαι ή αν πιστεύεις σε ζώδια, χειρομαντείες, αριθμομαντείες, ταρώ και άλλα παρόμοια, αν συμβουλεύτηκες ποτέ μέντιουμ, χαρτορίχτρες, καφετζούδες ή παρόμοια άτομα, αν παίζεις χαρτιά, αν κάλεσες ποτέ κακά πνεύματα ή αν πιστεύεις σε προλήψεις και όνειρα .
26) Αν Κοινώνησες ποτέ χωρίς να Εξομολογηθείς και να νηστέψεις, ή χωρίς να πάρεις τη συγκατάθεση του Πνευματικού σου.
27) Αν δεν πηγαίνεις την Κυριακή το πρωί αλλά και τις μεγάλες Εορτές από νωρίς στην Εκκλησία, αν δεν διαβάζεις την Αγία Γραφή και αν δεν προσεύχεσαι το πρωί και το βράδυ τουλάχιστον, ή αν δεν κάνεις το Σταυρό και την προσευχή σου πριν και μετά το φαγητό.
28) Αν αγανακτείς, νευριάζεις ή απελπίζεσαι, ή αν μισείς τους συνανθρώπους σου.
29) Αν είσαι ρατσιστής ή δεν αγαπάς όλους τους ανθρώπους, ακόμα και τους εχθρούς σου και αν δεν προσεύχεσαι για τη Σωτηρία τους.
30) Αν δεν έχεις εμπιστοσύνη στην Πρόνοια του Θεού και αγχώνεσαι για το αύριο.
31) Αν δεν Εξομολογείσαι και δεν Κοινωνάς τακτικά, αν δεν κάνεις τακτικά ελεημοσύνη, αν δεν κάνεις τις Νηστείες της Εκκλησίας χωρίς να υπάρχει κάποιος σοβαρός λόγος ή χωρίς να έχεις τη συγκατάθεση του Πνευματικού σου.
32) Αν δείχνεις ασέβεια προς τους νεκρούς ή αν ξεχνάς να προσευχηθείς, να κάνεις Μνημόσυνα, Τρισάγια και ελεημοσύνες για την ψυχή τους.
33) Αν δεν λατρεύεις τον Θεό όπως πρέπει, αν δεν Τον έχεις πάνω από όλα και από όλους, αν δεν είσαι πρόθυμος να κάνεις οποιαδήποτε θυσία για Εκείνον, αν δεν Τον ευχαριστείς για όλα όσα σου δίνει, αν ντρέπεσαι ή φοβάσαι να ομολογήσεις την Πίστη σου μπροστά σε άλλους, όπως για παράδειγμα να κάνεις το Σταυρό σου όταν περνάς από Εκκλησία, ή μπροστά στους ανθρώπους να ομολογήσεις ότι νηστεύεις, όταν σου προσφέρουν αρτίσιμα φαγητά σε ημέρα Νηστείας.
34) Αν είσαι κοιλιόδουλος.
35) Αν είσαι άνδρας και έχεις μακριά μαλλιά ή αν είσαι γυναίκα και έχεις κοντά μαλλιά, μην τηρώντας έτσι τη σχετική Εντολή του Αποστόλου Παύλου που υπάρχει στην Αγία Γραφή.
36) Αν ως άνδρας φοράς γυναικεία ενδύματα ή ως γυναίκα φοράς ανδρικά (π.χ. παντελόνια), μην τηρώντας έτσι την Εντολή του Θεού που υπάρχει στην Αγία Γραφή.
37) Αν ενώ είσαι αδιάθετη μπαίνεις στον Ιερό Ναό, συμμετέχοντας σε Ιερές Ακολουθίες και σε Ιερά Μυστήρια, ή εάν κατά τις ημέρες εκείνες αγγίζεις ο,τιδήποτε το Ιερό ή το Άγιο, παραβαίνοντας έτσι τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας.
38) Αν έγινες Νονός ή Νονά και αδιαφορείς για το αν είναι κοντά στον Θεό το παιδί.
39) Αν έχεις ορκιστεί αλήθεια ή ψέμματα .
40) Αν διαταράσσεις τη γαλήνη μέσα στον Ιερό Ναό, ή αν κατά την Ιερότατη Στιγμή της Αναστάσεως του Κυρίου, αντί να συμμετέχεις προσευχόμενος, πετάς βεγγαλικά και θέτεις σε κίνδυνο τις ζωές των ηλικιωμένων, των εγκύων, αλλά και γενικότερα των συνανθρώπων σου. Ακόμη, αν δεν κάθεσαι μέχρι το τέλος της Θείας Λειτουργίας του Πάσχα, που ξεκινάει μετά το «Χριστός Ανέστη» και είναι η μοναδική Θεία Λειτουργία της Ημέρας, προσβάλλοντας έτσι την Ιερότητα της Παναγίας αυτής Ημέρας, επειδή έτσι έχεις συνηθίσει ή επειδή σε παροτρύνουν άλλοι.
41) Αν έχεις ζητήσει ποτέ την ποινική δίωξη κάποιου για οποιονδήποτε λόγο.
42) Αν έχεις δανείσει ποτέ χρήματα με τόκο.
43) Αν είσαι περίεργος, αν κρυφακούς ή κρυφοκοιτάς ή ενδιαφέρεσαι για πράγματα που δεν σε αφορούν.
44) Αν αποκρύπτεις εσκεμμένα κάποιο αμάρτημα κατά τη διάρκεια της Ιεράς Εξομολογήσεως.
45) Αν συμμετείχες ποτέ σε καρναβάλια ή «αποκριάτικες διασκεδάσεις», αν μασκαρεύτηκες ποτέ ή αν κάνεις το ίδιο και στο παιδί σου.
46) Αν μούντζωσες ποτέ.
47) Αν έχεις κάνει πολιτικό «γάμο» ή αν έχεις παρευρεθεί ποτέ εκεί, ή ακόμη αν έχεις παροτρύνει κάποιους άλλους να κάνουν κάτι τέτοιο.
48) Αν φλυαρείς και κουτσομπολεύεις, αν δεν κρατάς κρυφά τα σφάλματα ή τα μυστικά των άλλων.
49) Αν αντί να κάνεις σωστά τον Σταυρό σου, δείχνεις σα να παίζεις κιθάρα στο στήθος σου, χαροποιώντας έτσι τον διάβολο.
50) Αν φίλησες με κραγιόν Ιερά Λείψανα, Ιερές Εικόνες ή άλλα Ιερά Αντικείμενα .
51) Αν δείχνεις χλιαρότητα στην Πίστη σου και γενικότερα έχεις αμφιβολίες.
52) Αν σου αρέσει να μην τηρείς τους νόμους, να μην υπακούς πουθενά και γενικότερα να σπέρνεις τον πανικό ανάμεσα στους ανθρώπους.
53) Αν είσαι αχάριστος είτε προς τον Θεό, είτε προς τους ανθρώπους, ή ακόμη αν αδιαφορείς ή αργείς να εκπληρώσεις τα τάματα που έχεις κάνει στον Θεό, την Παναγία ή τους Αγίους.
54) Αν ως γονείς, δεν έχετε τα παιδιά σας από μικρά κοντά στην Εκκλησία , αν δεν τα διδάσκετε τις Εντολές του Θεού, αν δεν τα Κοινωνάτε τακτικά όσο είναι ακόμη μικρά , όπως επίσης και αν δεν τους μαθαίνετε να Εξομολογούνται και να συμμετέχουν στα Μυστήρια της Εκκλησίας, όταν θα αρχίσουν να μεγαλώνουν.
55) Αν εορτάζεις τα γενέθλιά σου, γεγονός που αποτελεί πράξη εγωισμού, καθώς έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ταπεινοφροσύνη που διδάσκει ο Χριστός μας. Αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, είναι πως με τη γέννησή μας δεν συνέβη κάτι το εξαιρετικό, κάτι που να είναι άξιο εορτασμού, απλά ένας ακόμη άνθρωπος προστέθηκε στους υπόλοιπους, ο οποίος καλείται και αυτός να παλέψει για τη Σωτηρία του. Ούτε καν των Αγίων τη Γέννηση δεν Εορτάζει η Εκκλησία μας, παρά μόνο την Κοίμησή τους, καθώς τότε εισέρχονται στη Βασιλεία των Ουρανών κληρονομώντας την αιώνια ζωή. Μόνη εξαίρεση στον κανόνα αυτό αποτελούν τα τρία Πρόσωπα , που άλλαξαν την πορεία της ανθρωπότητας και συνέβαλαν τα μέγιστα για να ανοίξει ο Δρόμος προς τη Σωτηρία . Αναφερόμαστε φυσικά , πρώτα και κύρια στο Πρόσωπο του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, του Σωτήρα και Λυτρωτή του κόσμου, έπειτα στο Πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου και τέλος στον Μέγιστο των Προφητών, τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο και Βαπτιστή του Χριστού. Εκείνο λοιπόν που θα πρέπει να Εορτάζουμε εμείς οι χριστιανοί, είναι η ονομαστική μας Εορτή, καθώς εκείνη η Ημέρα ορίζεται από την Εκκλησία μας ως άξια Εορτασμού.
Στο τέλος της Ιεράς Εξομολογήσεως, καλό είναι να λέμε πάντα τη φράση «ίσως ξέχασα κάποιες αμαρτίες», έτσι ώστε εάν έχουμε παραλείψει να αναφέρουμε κάποια αμαρτήματα, είτε από αμέλεια, είτε επειδή απλά δεν τα θυμηθήκαμε τη στιγμή εκείνη, να συμπεριληφθούν και αυτά προς το παρόν στην Εξομολόγησή μας, με την προοπτική φυσικά να τα αναφέρουμε την επόμενη ή μία από τις επόμενες φορές που θα Εξομολογηθούμε. Και για να μην ξεχνάμε τις αμαρτίες μας μέχρι να φθάσουμε στον Ιερέα για την Εξομολόγηση (ή και κατά τη διάρκεια ακόμη του Μυστηρίου), οι Πνευματικοί Πατέρες συνιστούν να προετοιμαζόμαστε με επιμέλεια και να τις σημειώνουμε σε ένα χαρτί από πριν, τις στιγμές εκείνες κάθε ημέρας που μας έρχονται στο μυαλό, διότι μόνο έτσι θα κατορθώνουμε να τις διατηρούμε ακέραιες (σε ποσότητα και περιεχόμενο), έως τη στιγμή της Εξομολογήσεως που θα τις διαβάσουμε στον Πνευματικό μας Πατέρα.
Επίσης πρέπει πάντοτε να θυμόμαστε εκείνο που οι Άγιοι της Πίστεώς μας, επισημαίνουν με έμφαση ανά τους αιώνες: Εάν κάποιος άνθρωπος αποκρύψει ηθελημένα από τον Πνευματικό του κατά την ώρα της Εξομολογήσεως, έστω και ένα από τα αμαρτήματά του, τότε δεν συγχωρείται κανένα από όλα τα υπόλοιπα που Εξομολογήθηκε, ακόμα και εάν έχει λάβει για αυτά από τον Ιερέα την Ευχή της Συγχώρησης. Κι αυτό συμβαίνει διότι ο Θεός μας Καλεί να μετανοήσουμε και να θεραπευθούμε από όλα μας τα αμαρτήματα και όχι μόνο από ένα επιλεκτικό μέρος αυτών, μέσα από μία ειλικρινή και συνολική παραδοχή της ενοχής μας που θα καταθέσουμε κατά τη διάρκεια του Μυστηρίου, έτσι ώστε να Αποδεχθεί τη μετάνοιά μας και να μας Καθαρίσει από ο,τιδήποτε το αμαρτωλό και ζημιογόνο (για τις ψυχές μας) πράξαμε.
Ολοκληρώνοντας, πρέπει να επισημάνουμε ότι ο κατάλογος αυτός δεν γράφτηκε για να τρομάξει, ούτε για να απογοητεύσει, ούτε πολύ περισσότερο για να απελπίσει τους συνανθρώπους μας. Πρέπει να κατανοήσουμε πως η απαλλαγή από τις αμαρτίες μας πρέπει να γίνει σταδιακά και ότι σίγουρα δεν είναι υπόθεση που διεκπεραιώνεται από τη μια μέρα στην άλλη. Δεν μπορούμε να ανέβουμε με ένα σάλτο το βουνό. Χρειάζεται επίμονη, εντατική και χωρίς απελπισία προσπάθεια, η οποία πρέπει απαραιτήτως να στηρίζεται στην προσευχή, τη Μελέτη της Αγίας Γραφής, την Εξομολόγηση, τη Θεία Κοινωνία (όποτε φυσικά μας το επιτρέψει ο Πνευματικός μας) και τον τακτικό Εκκλησιασμό, όλα αυτά πάντοτε σε συνδυασμό με τη δική μας θέληση. Αυτό άλλωστε είναι που Θέλει να Βλέπει από εμάς ο Θεός: Την αληθινή προσπάθεια και την ειλικρινή διάθεσή μας για μετάνοια. Μόνο έτσι θα μας Ενισχύσει με τη Χάρη Του και θα μας Ανοίξει το Δρόμο για τη Βασιλεία Του.
" Χριστιανός που δεν έχει Βαπτισθεί και δεν έχει Εξομολογηθεί, δεν μπορεί να σωθεί (Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός) "
" Μετά τον θάνατο δεν υπάρχει πλέον καιρός μετανοίας, και στον άδη η ψυχή η οποία νεκρώθηκε εξαιτίας των αμαρτιών, δεν μπορεί πλέον να επανέλθει στην ζωήν την κατά Θεόν (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος) "
" Στην ζωή την οποία βρισκόμαστε, είμαστε ικανοί και να πράξουμε και να ενεργήσουμε, στην δε μέλλουσα και αιώνια ζωή, δεσμεύονται όλες οι πρακτικές δυνάμεις της ψυχής και δεν υπάρχει ευκαιρία να πράξουμε κάτι το αγαθό, για την άφεση των αμαρτιών (Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός) "
Κάθε άνθρωπος, παρουσιάζει ελαφρυντικά αλλά και ενοχοποιητικά στοιχεία, τα οποία απορρέουν μέσα από κάθε άσχημη πράξη της ζωής του. Μόνο όμως αν αγνοήσει τα ελαφρυντικά και ασχοληθεί σοβαρά με τα ενοχοποιητικά, μπορεί να σωθεί. Ο παρακάτω κατάλογος αποτυπώνει το Πανάγιο Θέλημα του Θεού, το Αναλλοίωτο ανά τους αιώνες, Εκείνο που θα ισχύει μέχρι Δευτέρας Παρουσίας (όπως ο Ίδιος ο Κύριος μας Διαβεβαίωσε), όπως Αυτό πηγάζει από τη Φώτιση του Αγίου Πνεύματος και καταγράφεται στην Αγία Γραφή και τους Ιερούς Κανόνες των Αγίων της Εκκλησίας μας, παραθέτοντας τις σημαντικότερες αμαρτίες που απασχόλησαν και απασχολούν τον κόσμο Του, με σκοπό να υπενθυμίσει σε όλους μας κάποιες που ίσως παρέμειναν ξεχασμένες, αλλά και να γνωστοποιήσει ορισμένες άλλες που πιθανόν να αγνοούμε, διευκολύνοντας έτσι εκείνους που θα θελήσουν να κάνουν το σημαντικό Βήμα για τη Σωτηρία της ψυχής τους, καθαριζόμενοι με το Μυστήριο της Θείας και Ιεράς Εξομολογήσεως.
Αμαρτήματα
1) Αν έχεις ερωτικές σχέσεις χωρίς να είσαι έγγαμος (ή έγγαμη), όταν είσαι δηλαδή εκτός του Μυστηρίου του Χριστιανικού Ορθόδοξου Γάμου, αν έχεις ερωτικές σχέσεις πριν από το Γάμο ή εξωσυζυγικές σχέσεις μέσα στο Γάμο, αν έχεις παρά φύση ερωτικές σχέσεις ή αν έχεις παιδί εκτός Γάμου, αν είσαι χωρισμένος ή αν έχεις κάνει δεύτερο ή τρίτο Γάμο ή αν ενώ είσαι έγγαμος ή έγγαμη εμποδίζεις την τεκνογονία. Ακόμη, αν έχεις κάνει ποτέ έναν εμποδισμένο Γάμο (δηλαδή αν παντρεύτηκες ποτέ κάποιον άνθρωπο αιρετικό ή κάποιο συγγενικό σου πρόσωπο, μέχρι και τον δεύτερο εξάδερφο ή την δεύτερη εξαδέρφη σου), ή αν έκανες ποτέ από συμφέρον Γάμο ή οποιοδήποτε άλλο Μυστήριο (π.χ. Βάπτιση, Ιερωσύνη κ.α.).
2) Αν είσαι ομοφυλόφιλος (ομοφυλόφιλη).
3) Αν λάτρεψες ή πίστεψες ή προσκύνησες ποτέ άλλους θεούς (είδωλα) εκτός της Αγίας Τριάδος, για παράδειγμα το χρήμα, ανθρώπους που θεοποίησες κ.λ.π.
4) Αν χρησιμοποίησες ποτέ το Όνομα του Θεού μάταια, χωρίς δηλαδή ουσιαστικό και σοβαρό λόγο, αλλά και με τρόπο που να αρνείται την πραγματικότητα της Παρουσίας και της Δύναμής Του.
5) Αν εργάζεσαι ηθελημένα την Ημέρα της Κυριακής.
6) Αν δεν αγαπάς και δεν τιμάς τους γονείς σου.
7) Αν σκότωσες ποτέ ή αν το σκέφτηκες, ή αν προσπάθησες ή σκέφτηκες να αυτοκτονήσεις.
8) Αν μοίχευσες.
9) Αν έκλεψες .
10) Αν είπες ψέμματα ή παρακίνησες και άλλους ανθρώπους για να κάνουν το ίδιο.
11) Αν επιθύμησες ποτέ ο,τιδήποτε ανήκει σε άλλον (ακόμα και τον ή την σύζυγό του).
12) Αν έκανες ποτέ έκτρωση (για τις γυναίκες), αν οδήγησες ποτέ κάποια γυναίκα σε έκτρωση ή αν ενθάρρυνες ποτέ κάποια γυναίκα να κάνει κάτι τέτοιο.
13) Αν κατακρίνεις , αν κατηγορείς , αν καταριέσαι, αν κοροϊδεύεις , αν δεν συγχωρείς, αν υποκρίνεσαι, αν εκμεταλλεύεσαι ή αν προδίδεις άλλους ανθρώπους .
14) Αν έχεις ή είχες ποτέ υπερηφάνεια, εγωϊσμό, φιλαρχία, πλεονεξία, φιλαργυρία, έλλειψη δικαιοσύνης, εγκράτειας και σωφροσύνης στη συμπεριφορά σου.
15) Αν αυνανίστηκες ποτέ (δηλαδή αν ικανοποιήθηκες μόνος σου ερωτικά με μαλακία).
16) Αν έβρισες ποτέ ή βρίζεις τα Θεία ή αν ακούς να τα βρίζουν και δεν διαμαρτύρεσαι , ή αν χρησιμοποιείς τα Θεία και τα Ιερά της Πίστεώς μας άσκοπα, για να παρομοιάσεις κάτι, για να κάνεις αστεία ή για πονηρούς λόγους.
17) Αν στέλνεις στον διάβολο ή αν βρίζεις τους άλλους.
18) Αν χτύπησες ποτέ κάποιον ή αν τραυμάτισες ποτέ κάποιον, αν σου αρέσει η εκδίκηση ή αν θυμάσαι το κακό που σου έχει κάνει κάποιος και σκέφτεσαι πώς θα του το ανταποδώσεις (ή του το ανταπέδωσες ήδη).
19) Αν οδηγείς επικίνδυνα ή αν γενικότερα θέτεις σε κίνδυνο τη ζωή σου ή τη ζωή των άλλων.
20) Αν κάνεις έρωτα τις τρεις τελευταίες ημέρες πριν να Κοινωνήσεις, την ημέρα που Κοινώνησες, όπως επίσης και όταν η σύζυγος έχει περίοδο ή είναι έγκυος ή αν δεν έχει ακόμα σαραντήσει και απογαλακτήσει. Ακόμη, αν κάνεις έρωτα τα Σάββατα, τις Κυριακές και τις Μεγάλες Εορτές, αλλά και κατά τις ημέρες των Νηστειών (η πράξη αυτή θα πρέπει να αποφεύγεται πάντα κατόπιν κοινής συμφωνίας των συζύγων, όπως επισημαίνει ο Απόστολος Παύλος).
21) Αν καπνίζεις ή κάνεις κατάχρηση στα ποτά ή μεθάς, αν παίρνεις ναρκωτικά ή αν ξενυχτάς σε άσεμνα μαγαζιά.
22) Αν δεν εργάζεσαι και τεμπελιάζεις, αν αδιαφορείς για τις υποχρεώσεις σου, αν δεν προστατεύεις το περιβάλλον.
23) Αν κυκλοφορείς γυμνός (γυμνή) ή με προκλητική και έξαλλη εμφάνιση, αν σκανδαλίζεις γενικότερα με την εμφάνιση και τη συμπεριφορά σου, αν βάφεις τα μαλλιά ή το πρόσωπό σου ή αν πας σε παραλίες γυμνιστών.
24) Αν έχεις άσχημες και πονηρές σκέψεις για τα Θεία ή και γενικά, αν βλέπεις στην τηλεόραση ή γενικά πονηρά θεάματα, αν ακούς και χρησιμοποιείς πρόστυχα λόγια και πονηρά, αν ακούς πρόστυχα ή σατανικά τραγούδια, αν λες άσεμνα ανέκδοτα ή σχετικά με τα Θεία ή αν κάνεις άσεμνες χειρονομίες.
25) Αν σπαταλάς χρήματα ή το χρόνο σου άσκοπα, αν πιστεύεις στην τύχη ή αν παίζεις τυχερά παιχνίδια ή βίαια ή πονηρά, αν ασχολείσαι ή αν πιστεύεις σε ζώδια, χειρομαντείες, αριθμομαντείες, ταρώ και άλλα παρόμοια, αν συμβουλεύτηκες ποτέ μέντιουμ, χαρτορίχτρες, καφετζούδες ή παρόμοια άτομα, αν παίζεις χαρτιά, αν κάλεσες ποτέ κακά πνεύματα ή αν πιστεύεις σε προλήψεις και όνειρα .
26) Αν Κοινώνησες ποτέ χωρίς να Εξομολογηθείς και να νηστέψεις, ή χωρίς να πάρεις τη συγκατάθεση του Πνευματικού σου.
27) Αν δεν πηγαίνεις την Κυριακή το πρωί αλλά και τις μεγάλες Εορτές από νωρίς στην Εκκλησία, αν δεν διαβάζεις την Αγία Γραφή και αν δεν προσεύχεσαι το πρωί και το βράδυ τουλάχιστον, ή αν δεν κάνεις το Σταυρό και την προσευχή σου πριν και μετά το φαγητό.
28) Αν αγανακτείς, νευριάζεις ή απελπίζεσαι, ή αν μισείς τους συνανθρώπους σου.
29) Αν είσαι ρατσιστής ή δεν αγαπάς όλους τους ανθρώπους, ακόμα και τους εχθρούς σου και αν δεν προσεύχεσαι για τη Σωτηρία τους.
30) Αν δεν έχεις εμπιστοσύνη στην Πρόνοια του Θεού και αγχώνεσαι για το αύριο.
31) Αν δεν Εξομολογείσαι και δεν Κοινωνάς τακτικά, αν δεν κάνεις τακτικά ελεημοσύνη, αν δεν κάνεις τις Νηστείες της Εκκλησίας χωρίς να υπάρχει κάποιος σοβαρός λόγος ή χωρίς να έχεις τη συγκατάθεση του Πνευματικού σου.
32) Αν δείχνεις ασέβεια προς τους νεκρούς ή αν ξεχνάς να προσευχηθείς, να κάνεις Μνημόσυνα, Τρισάγια και ελεημοσύνες για την ψυχή τους.
33) Αν δεν λατρεύεις τον Θεό όπως πρέπει, αν δεν Τον έχεις πάνω από όλα και από όλους, αν δεν είσαι πρόθυμος να κάνεις οποιαδήποτε θυσία για Εκείνον, αν δεν Τον ευχαριστείς για όλα όσα σου δίνει, αν ντρέπεσαι ή φοβάσαι να ομολογήσεις την Πίστη σου μπροστά σε άλλους, όπως για παράδειγμα να κάνεις το Σταυρό σου όταν περνάς από Εκκλησία, ή μπροστά στους ανθρώπους να ομολογήσεις ότι νηστεύεις, όταν σου προσφέρουν αρτίσιμα φαγητά σε ημέρα Νηστείας.
34) Αν είσαι κοιλιόδουλος.
35) Αν είσαι άνδρας και έχεις μακριά μαλλιά ή αν είσαι γυναίκα και έχεις κοντά μαλλιά, μην τηρώντας έτσι τη σχετική Εντολή του Αποστόλου Παύλου που υπάρχει στην Αγία Γραφή.
36) Αν ως άνδρας φοράς γυναικεία ενδύματα ή ως γυναίκα φοράς ανδρικά (π.χ. παντελόνια), μην τηρώντας έτσι την Εντολή του Θεού που υπάρχει στην Αγία Γραφή.
37) Αν ενώ είσαι αδιάθετη μπαίνεις στον Ιερό Ναό, συμμετέχοντας σε Ιερές Ακολουθίες και σε Ιερά Μυστήρια, ή εάν κατά τις ημέρες εκείνες αγγίζεις ο,τιδήποτε το Ιερό ή το Άγιο, παραβαίνοντας έτσι τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας.
38) Αν έγινες Νονός ή Νονά και αδιαφορείς για το αν είναι κοντά στον Θεό το παιδί.
39) Αν έχεις ορκιστεί αλήθεια ή ψέμματα .
40) Αν διαταράσσεις τη γαλήνη μέσα στον Ιερό Ναό, ή αν κατά την Ιερότατη Στιγμή της Αναστάσεως του Κυρίου, αντί να συμμετέχεις προσευχόμενος, πετάς βεγγαλικά και θέτεις σε κίνδυνο τις ζωές των ηλικιωμένων, των εγκύων, αλλά και γενικότερα των συνανθρώπων σου. Ακόμη, αν δεν κάθεσαι μέχρι το τέλος της Θείας Λειτουργίας του Πάσχα, που ξεκινάει μετά το «Χριστός Ανέστη» και είναι η μοναδική Θεία Λειτουργία της Ημέρας, προσβάλλοντας έτσι την Ιερότητα της Παναγίας αυτής Ημέρας, επειδή έτσι έχεις συνηθίσει ή επειδή σε παροτρύνουν άλλοι.
41) Αν έχεις ζητήσει ποτέ την ποινική δίωξη κάποιου για οποιονδήποτε λόγο.
42) Αν έχεις δανείσει ποτέ χρήματα με τόκο.
43) Αν είσαι περίεργος, αν κρυφακούς ή κρυφοκοιτάς ή ενδιαφέρεσαι για πράγματα που δεν σε αφορούν.
44) Αν αποκρύπτεις εσκεμμένα κάποιο αμάρτημα κατά τη διάρκεια της Ιεράς Εξομολογήσεως.
45) Αν συμμετείχες ποτέ σε καρναβάλια ή «αποκριάτικες διασκεδάσεις», αν μασκαρεύτηκες ποτέ ή αν κάνεις το ίδιο και στο παιδί σου.
46) Αν μούντζωσες ποτέ.
47) Αν έχεις κάνει πολιτικό «γάμο» ή αν έχεις παρευρεθεί ποτέ εκεί, ή ακόμη αν έχεις παροτρύνει κάποιους άλλους να κάνουν κάτι τέτοιο.
48) Αν φλυαρείς και κουτσομπολεύεις, αν δεν κρατάς κρυφά τα σφάλματα ή τα μυστικά των άλλων.
49) Αν αντί να κάνεις σωστά τον Σταυρό σου, δείχνεις σα να παίζεις κιθάρα στο στήθος σου, χαροποιώντας έτσι τον διάβολο.
50) Αν φίλησες με κραγιόν Ιερά Λείψανα, Ιερές Εικόνες ή άλλα Ιερά Αντικείμενα .
51) Αν δείχνεις χλιαρότητα στην Πίστη σου και γενικότερα έχεις αμφιβολίες.
52) Αν σου αρέσει να μην τηρείς τους νόμους, να μην υπακούς πουθενά και γενικότερα να σπέρνεις τον πανικό ανάμεσα στους ανθρώπους.
53) Αν είσαι αχάριστος είτε προς τον Θεό, είτε προς τους ανθρώπους, ή ακόμη αν αδιαφορείς ή αργείς να εκπληρώσεις τα τάματα που έχεις κάνει στον Θεό, την Παναγία ή τους Αγίους.
54) Αν ως γονείς, δεν έχετε τα παιδιά σας από μικρά κοντά στην Εκκλησία , αν δεν τα διδάσκετε τις Εντολές του Θεού, αν δεν τα Κοινωνάτε τακτικά όσο είναι ακόμη μικρά , όπως επίσης και αν δεν τους μαθαίνετε να Εξομολογούνται και να συμμετέχουν στα Μυστήρια της Εκκλησίας, όταν θα αρχίσουν να μεγαλώνουν.
55) Αν εορτάζεις τα γενέθλιά σου, γεγονός που αποτελεί πράξη εγωισμού, καθώς έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ταπεινοφροσύνη που διδάσκει ο Χριστός μας. Αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, είναι πως με τη γέννησή μας δεν συνέβη κάτι το εξαιρετικό, κάτι που να είναι άξιο εορτασμού, απλά ένας ακόμη άνθρωπος προστέθηκε στους υπόλοιπους, ο οποίος καλείται και αυτός να παλέψει για τη Σωτηρία του. Ούτε καν των Αγίων τη Γέννηση δεν Εορτάζει η Εκκλησία μας, παρά μόνο την Κοίμησή τους, καθώς τότε εισέρχονται στη Βασιλεία των Ουρανών κληρονομώντας την αιώνια ζωή. Μόνη εξαίρεση στον κανόνα αυτό αποτελούν τα τρία Πρόσωπα , που άλλαξαν την πορεία της ανθρωπότητας και συνέβαλαν τα μέγιστα για να ανοίξει ο Δρόμος προς τη Σωτηρία . Αναφερόμαστε φυσικά , πρώτα και κύρια στο Πρόσωπο του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, του Σωτήρα και Λυτρωτή του κόσμου, έπειτα στο Πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου και τέλος στον Μέγιστο των Προφητών, τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο και Βαπτιστή του Χριστού. Εκείνο λοιπόν που θα πρέπει να Εορτάζουμε εμείς οι χριστιανοί, είναι η ονομαστική μας Εορτή, καθώς εκείνη η Ημέρα ορίζεται από την Εκκλησία μας ως άξια Εορτασμού.
Στο τέλος της Ιεράς Εξομολογήσεως, καλό είναι να λέμε πάντα τη φράση «ίσως ξέχασα κάποιες αμαρτίες», έτσι ώστε εάν έχουμε παραλείψει να αναφέρουμε κάποια αμαρτήματα, είτε από αμέλεια, είτε επειδή απλά δεν τα θυμηθήκαμε τη στιγμή εκείνη, να συμπεριληφθούν και αυτά προς το παρόν στην Εξομολόγησή μας, με την προοπτική φυσικά να τα αναφέρουμε την επόμενη ή μία από τις επόμενες φορές που θα Εξομολογηθούμε. Και για να μην ξεχνάμε τις αμαρτίες μας μέχρι να φθάσουμε στον Ιερέα για την Εξομολόγηση (ή και κατά τη διάρκεια ακόμη του Μυστηρίου), οι Πνευματικοί Πατέρες συνιστούν να προετοιμαζόμαστε με επιμέλεια και να τις σημειώνουμε σε ένα χαρτί από πριν, τις στιγμές εκείνες κάθε ημέρας που μας έρχονται στο μυαλό, διότι μόνο έτσι θα κατορθώνουμε να τις διατηρούμε ακέραιες (σε ποσότητα και περιεχόμενο), έως τη στιγμή της Εξομολογήσεως που θα τις διαβάσουμε στον Πνευματικό μας Πατέρα.
Επίσης πρέπει πάντοτε να θυμόμαστε εκείνο που οι Άγιοι της Πίστεώς μας, επισημαίνουν με έμφαση ανά τους αιώνες: Εάν κάποιος άνθρωπος αποκρύψει ηθελημένα από τον Πνευματικό του κατά την ώρα της Εξομολογήσεως, έστω και ένα από τα αμαρτήματά του, τότε δεν συγχωρείται κανένα από όλα τα υπόλοιπα που Εξομολογήθηκε, ακόμα και εάν έχει λάβει για αυτά από τον Ιερέα την Ευχή της Συγχώρησης. Κι αυτό συμβαίνει διότι ο Θεός μας Καλεί να μετανοήσουμε και να θεραπευθούμε από όλα μας τα αμαρτήματα και όχι μόνο από ένα επιλεκτικό μέρος αυτών, μέσα από μία ειλικρινή και συνολική παραδοχή της ενοχής μας που θα καταθέσουμε κατά τη διάρκεια του Μυστηρίου, έτσι ώστε να Αποδεχθεί τη μετάνοιά μας και να μας Καθαρίσει από ο,τιδήποτε το αμαρτωλό και ζημιογόνο (για τις ψυχές μας) πράξαμε.
Ολοκληρώνοντας, πρέπει να επισημάνουμε ότι ο κατάλογος αυτός δεν γράφτηκε για να τρομάξει, ούτε για να απογοητεύσει, ούτε πολύ περισσότερο για να απελπίσει τους συνανθρώπους μας. Πρέπει να κατανοήσουμε πως η απαλλαγή από τις αμαρτίες μας πρέπει να γίνει σταδιακά και ότι σίγουρα δεν είναι υπόθεση που διεκπεραιώνεται από τη μια μέρα στην άλλη. Δεν μπορούμε να ανέβουμε με ένα σάλτο το βουνό. Χρειάζεται επίμονη, εντατική και χωρίς απελπισία προσπάθεια, η οποία πρέπει απαραιτήτως να στηρίζεται στην προσευχή, τη Μελέτη της Αγίας Γραφής, την Εξομολόγηση, τη Θεία Κοινωνία (όποτε φυσικά μας το επιτρέψει ο Πνευματικός μας) και τον τακτικό Εκκλησιασμό, όλα αυτά πάντοτε σε συνδυασμό με τη δική μας θέληση. Αυτό άλλωστε είναι που Θέλει να Βλέπει από εμάς ο Θεός: Την αληθινή προσπάθεια και την ειλικρινή διάθεσή μας για μετάνοια. Μόνο έτσι θα μας Ενισχύσει με τη Χάρη Του και θα μας Ανοίξει το Δρόμο για τη Βασιλεία Του.
"Ασθενής και ωδιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει": Η πιο παρεξηγημένη Ιερή Παροιμία του Aρχιμανδρίτου Γεωργίου Xρυσοστόμου
"Ασθενής και ωδιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει": Η πιο παρεξηγημένη Ιερή Παροιμία
του Aρχιμανδρίτου Γεωργίου Xρυσοστόμου
"Σε ποιες περιπτώσεις μπορούμε θεμιτά και νόμιμα να καταλύσουμε την νηστεία;" είναι ένα σύνηθες ερώτημα πιστών προς τους ιερείς και ιδιαίτερα προς τους πνευματικούς - εξομολόγους. "Aσθενής και οδοιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει", είναι μια εξίσου συνηθισμένη απάντηση.
Πρόκειται όμως για μια παρεξήγηση. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι παροιμίες αποτελούν καταστάλλαγμα της μακρόχρονης εμπειρίας των ανθρώπων. Kαι για τον λόγο αυτό αναγνωρίστηκαν παντού και πάντοτε ως αναμφισβήτητες αλήθειες. Mία από τις παροιμίες αυτές είναι και η "ασθενής και ωδιπόρος (ή ωδειπόρος) αμαρτίαν ουκ έχει". Mε απλούστερα λόγια: "Ο άρρωστος και η έγκυος γυναίκα δεν αμαρτάνει εάν δεν νηστέψει".
Σήμερα όμως, οι περισσότεροι παρανοούν την έννοια της παραπάνω ρήσης, είτε από άγνοια της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, είτε από την ανορθόγραφη καταγραφή της λέξης ωδιπόρος (και όχι οδοιπόρος = ταξιδιώτης). Έτσι, η ρήση μετατράπηκε σε "ασθενής και οδοιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει" δηλαδή: "Ο άρρωστος και ο ταξιδιώτης δεν έχει αμαρτάνει εάν δεν νηστέψει". Σύμφωνα με την παραπάνω λανθασμένη γραφή, ανάγνωση ή ερμηνεία, ο κάθε ταξιδιώτης (άσχετα εάν έχει ταξιδέψει με αεροπλάνο, πλοίο, τρένο ή αυτοκίνητο) μπορεί να καταλύσει κάθε νηστεία, χωρίς να αμαρτήσει.
Bέβαια εάν κάποιος δεν θέλει να νηστέψει, ας φάει, ό,τι θέλει. Δεν είναι εκεί το πρόβλημα. Tο θέμα είναι να μην εφευρίσκουμε δικαιολογίες, για να δικαιολογήσουμε την αδυναμία μας. Aκόμη και εάν το κείμενο εννοούσε "οδοιπόρο" και όχι "ωδιπόρο", θα δικαιολογούνταν η κατάλυση μόνον στην περίπτωση που αυτός ο (τέλος πάντων) "οδοιπόρος" ήταν κάποιος που περπάτησε επί πολλές ώρες, κατάκοπος και εξαντλημένος από τις κακουχίες του ταξιδιού. Φτάνουμε όμως στο σημείο να απαλλάσσονται από τη νηστεία και όσοι πηγαίνουν μία εκδρομή. Δεν νηστεύουν με τη δικαιολογία ότι ταξίδεψαν.
Aλλά ας εξηγήσουμε τι σημαίνει το ορθό "ωδιπόρος". Πρόκειται για λέξη σύνθετη από την "ωδι" και "πόρος". Για τη λέξη "πόρος" λίγο - πολύ ξέρουμε ότι έχει διάφορες σημασίες, όπως στις λέξεις εύπορος, άπορος, οι πόροι του σώματος. Aκόμη έχουμε το μοναδικό νησί αρσενικού γένους, τον Πόρο. Πολλά χωριά με το όνομα Πόρος, διάφοροι οικισμοί, κάποιο βουνό στη Λευκάδα και μία νησίδα στον Πατραϊκό κόλπο, κοντά στο Aιτωλικό (βλ. περιοδικό Eπάλξεις, 2004).
H λέξη όμως "ωδι" προέρχεται από το ρήμα "ωδίνω", που έχει αρκετές σημασίες (κυριολεκτικά): Έχω ωδίνες, κοιλοπονώ, τίκτω, γεννώ, αλλά και (μεταφορικά) επιθυμώ πάρα πολύ να φάω, κάτι όπως η εγκυμονούσα, κάνω κάτι να τρέμει, σαν την ετοιμόγεννη γυναίκα (βλ. Aντιλεξικόν ή Oνομαστικόν της Nεοελληνικής Γλώσσης, εκδ. β', Aθήναι 1990). Πόσες φορές λοιπόν έχουμε ακούσει ότι η έγκυος γυναίκα ζητά να φάει κάτι, για να μην "ρίξει" το παιδί, να μην αποβάλλει;
Δικαιολογείται έτσι η έγκυος να μην νηστέψει, αν το ζητά ο οργανισμός της, γιατί κινδυνεύει να αποβάλλει το παιδί της. Άλλωστε το ορθό "ωδιπόρος" έχει και εννοιολογική συνάφεια με το "ασθενής", καθώς και τα δύο αναφέρονται σε καταστάσεις σωματικής ανάγκης και αδυναμίας, που δικαιολογεί την κατάλυση της νηστείας. Γι' αυτό και τίθεται μεταξύ των δύο λέξεων το συνδετικό "και", που συνδέει παρεμφερείς έννοιες, αλλιώς στην περίπτωση του "οδοιπόρου" θα υπήρχε το διαζευκτικό "ή", που συνδέει έννοιες εννοιολογικά διαφορετικές.
Έτσι, ο ταξιδιώτης δεν δικαιολογείται. Aκόμη και αν ο σοφός που είπε την παροιμία εννοούσε τον πολύ κατάκοπο, τότε θα την έλεγε διαφορετικά. Θα χρησιμοποιούσε ενδεχόμενα λέξεις, όπως: Καταβεβλημένος, εξαντλημένος, καταπονημένος, καταπληγωμένος κ.α.
Bέβαια οι δύσπιστοι πρέπει να έχουν πολύ καλή εγκυκλοπαίδεια, για να συμφωνήσουν μαζί μας. Πάντως θα έχουν ακούσει για τις ωδίνες του τοκετού και ίσως το "ώδινεν όρος και έτεκε μυν". Ίσως πάλι να έχουν αντίρρηση στο συντακτικό, γιατί το θέμα του ρήματος "ωδίνω" είναι "ωδιν" και συνεπώς «ωδιν + πόρος = ωδινπόρος». Aλλά το γράμμα "ν" πριν από το "π" εξαφανίζεται, γιατί δεν έχουμε λέξεις με συνεχόμενα τα γράμματα "ν" και "π". Aντίθετα, έχουμε συνεχόμενα τα "π" και "ν", όπως πνοή. Kάποιες φορές το "ν" μετατρέπεται σε "μ", όπως «σύν + πνοια = σύμπνοια».
Έπειτα από όλα αυτά, ιερείς, θεολόγοι, ιεροκήρυκες, εξομολόγοι και κάθε χριστιανός καλής θελήσεως, ας διαφωτίσουμε και τους υπόλοιπους ότι η σωστή παροιμία είναι: "Ασθενής και ωδιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει". Πρόκειται για μια παροιμία πολύ χρήσιμη στην εποχή μας. Είναι πολλοί εκείνοι που νηστεύουν, αλλά δεν λείπουν και εκείνοι που θέλουν να βρίσκουν "νόμιμες" υπεκφυγές, να ζαχαρώνουν το χάπι και να κάνουν την αδυναμία τους ανάγκη.
του Aρχιμανδρίτου Γεωργίου Xρυσοστόμου
"Σε ποιες περιπτώσεις μπορούμε θεμιτά και νόμιμα να καταλύσουμε την νηστεία;" είναι ένα σύνηθες ερώτημα πιστών προς τους ιερείς και ιδιαίτερα προς τους πνευματικούς - εξομολόγους. "Aσθενής και οδοιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει", είναι μια εξίσου συνηθισμένη απάντηση.
Πρόκειται όμως για μια παρεξήγηση. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι παροιμίες αποτελούν καταστάλλαγμα της μακρόχρονης εμπειρίας των ανθρώπων. Kαι για τον λόγο αυτό αναγνωρίστηκαν παντού και πάντοτε ως αναμφισβήτητες αλήθειες. Mία από τις παροιμίες αυτές είναι και η "ασθενής και ωδιπόρος (ή ωδειπόρος) αμαρτίαν ουκ έχει". Mε απλούστερα λόγια: "Ο άρρωστος και η έγκυος γυναίκα δεν αμαρτάνει εάν δεν νηστέψει".
Σήμερα όμως, οι περισσότεροι παρανοούν την έννοια της παραπάνω ρήσης, είτε από άγνοια της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, είτε από την ανορθόγραφη καταγραφή της λέξης ωδιπόρος (και όχι οδοιπόρος = ταξιδιώτης). Έτσι, η ρήση μετατράπηκε σε "ασθενής και οδοιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει" δηλαδή: "Ο άρρωστος και ο ταξιδιώτης δεν έχει αμαρτάνει εάν δεν νηστέψει". Σύμφωνα με την παραπάνω λανθασμένη γραφή, ανάγνωση ή ερμηνεία, ο κάθε ταξιδιώτης (άσχετα εάν έχει ταξιδέψει με αεροπλάνο, πλοίο, τρένο ή αυτοκίνητο) μπορεί να καταλύσει κάθε νηστεία, χωρίς να αμαρτήσει.
Bέβαια εάν κάποιος δεν θέλει να νηστέψει, ας φάει, ό,τι θέλει. Δεν είναι εκεί το πρόβλημα. Tο θέμα είναι να μην εφευρίσκουμε δικαιολογίες, για να δικαιολογήσουμε την αδυναμία μας. Aκόμη και εάν το κείμενο εννοούσε "οδοιπόρο" και όχι "ωδιπόρο", θα δικαιολογούνταν η κατάλυση μόνον στην περίπτωση που αυτός ο (τέλος πάντων) "οδοιπόρος" ήταν κάποιος που περπάτησε επί πολλές ώρες, κατάκοπος και εξαντλημένος από τις κακουχίες του ταξιδιού. Φτάνουμε όμως στο σημείο να απαλλάσσονται από τη νηστεία και όσοι πηγαίνουν μία εκδρομή. Δεν νηστεύουν με τη δικαιολογία ότι ταξίδεψαν.
Aλλά ας εξηγήσουμε τι σημαίνει το ορθό "ωδιπόρος". Πρόκειται για λέξη σύνθετη από την "ωδι" και "πόρος". Για τη λέξη "πόρος" λίγο - πολύ ξέρουμε ότι έχει διάφορες σημασίες, όπως στις λέξεις εύπορος, άπορος, οι πόροι του σώματος. Aκόμη έχουμε το μοναδικό νησί αρσενικού γένους, τον Πόρο. Πολλά χωριά με το όνομα Πόρος, διάφοροι οικισμοί, κάποιο βουνό στη Λευκάδα και μία νησίδα στον Πατραϊκό κόλπο, κοντά στο Aιτωλικό (βλ. περιοδικό Eπάλξεις, 2004).
H λέξη όμως "ωδι" προέρχεται από το ρήμα "ωδίνω", που έχει αρκετές σημασίες (κυριολεκτικά): Έχω ωδίνες, κοιλοπονώ, τίκτω, γεννώ, αλλά και (μεταφορικά) επιθυμώ πάρα πολύ να φάω, κάτι όπως η εγκυμονούσα, κάνω κάτι να τρέμει, σαν την ετοιμόγεννη γυναίκα (βλ. Aντιλεξικόν ή Oνομαστικόν της Nεοελληνικής Γλώσσης, εκδ. β', Aθήναι 1990). Πόσες φορές λοιπόν έχουμε ακούσει ότι η έγκυος γυναίκα ζητά να φάει κάτι, για να μην "ρίξει" το παιδί, να μην αποβάλλει;
Δικαιολογείται έτσι η έγκυος να μην νηστέψει, αν το ζητά ο οργανισμός της, γιατί κινδυνεύει να αποβάλλει το παιδί της. Άλλωστε το ορθό "ωδιπόρος" έχει και εννοιολογική συνάφεια με το "ασθενής", καθώς και τα δύο αναφέρονται σε καταστάσεις σωματικής ανάγκης και αδυναμίας, που δικαιολογεί την κατάλυση της νηστείας. Γι' αυτό και τίθεται μεταξύ των δύο λέξεων το συνδετικό "και", που συνδέει παρεμφερείς έννοιες, αλλιώς στην περίπτωση του "οδοιπόρου" θα υπήρχε το διαζευκτικό "ή", που συνδέει έννοιες εννοιολογικά διαφορετικές.
Έτσι, ο ταξιδιώτης δεν δικαιολογείται. Aκόμη και αν ο σοφός που είπε την παροιμία εννοούσε τον πολύ κατάκοπο, τότε θα την έλεγε διαφορετικά. Θα χρησιμοποιούσε ενδεχόμενα λέξεις, όπως: Καταβεβλημένος, εξαντλημένος, καταπονημένος, καταπληγωμένος κ.α.
Bέβαια οι δύσπιστοι πρέπει να έχουν πολύ καλή εγκυκλοπαίδεια, για να συμφωνήσουν μαζί μας. Πάντως θα έχουν ακούσει για τις ωδίνες του τοκετού και ίσως το "ώδινεν όρος και έτεκε μυν". Ίσως πάλι να έχουν αντίρρηση στο συντακτικό, γιατί το θέμα του ρήματος "ωδίνω" είναι "ωδιν" και συνεπώς «ωδιν + πόρος = ωδινπόρος». Aλλά το γράμμα "ν" πριν από το "π" εξαφανίζεται, γιατί δεν έχουμε λέξεις με συνεχόμενα τα γράμματα "ν" και "π". Aντίθετα, έχουμε συνεχόμενα τα "π" και "ν", όπως πνοή. Kάποιες φορές το "ν" μετατρέπεται σε "μ", όπως «σύν + πνοια = σύμπνοια».
Έπειτα από όλα αυτά, ιερείς, θεολόγοι, ιεροκήρυκες, εξομολόγοι και κάθε χριστιανός καλής θελήσεως, ας διαφωτίσουμε και τους υπόλοιπους ότι η σωστή παροιμία είναι: "Ασθενής και ωδιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει". Πρόκειται για μια παροιμία πολύ χρήσιμη στην εποχή μας. Είναι πολλοί εκείνοι που νηστεύουν, αλλά δεν λείπουν και εκείνοι που θέλουν να βρίσκουν "νόμιμες" υπεκφυγές, να ζαχαρώνουν το χάπι και να κάνουν την αδυναμία τους ανάγκη.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)